Η χτεσινή συμβολική διαμαρτυρία vegan ακτιβιστών στην πλατεία Συντάγματος κόπιασε για να μας υπενθυμίσει πως κάθε Πάσχα συνοδεύεται και από μια μαζική σφαγή αμνοεριφίων. Όχι πως το είχαμε ξεχάσει, δηλαδή –απλώς, όπως κάθε σφαγή που δεν μας αφορά άμεσα, έτσι και αυτήν, προτιμούμε κάθε χρόνο να την απωθούμε και σίγουρα δεν της επιτρέπουμε να μας χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα, το παραληρηματικό κρεσέντο με μπόμπιρες σε υστερία, υπαίθριες σούβλες, κρασοκατάνυξη, καλαματιανά και σκυλάδικα.
"Ήρθε η ώρα να δούμε τα ζώα ως άτομα", μας είπαν οι vegan -και αναρωτιέμαι εάν θα μπορούσε να υπάρξει πιο bad timing ηθικής αφύπνισης για μια αυτάρεσκη, συντηρητική και κατά βάθος αυταρχική κοινωνία που αντιμετωπίζει μετά βίας ως άτομα τα ίδια τα… άτομα.
"Για το έθιμο αυτό", δήλωσε η Άννα, μια φωτογράφος και μέλος της ομάδας των ακτιβιστών, "σφάζονται πάνω από δύο εκατομμύρια μωρά, αρνάκια και κατσικάκια. Είμαστε εδώ για να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτό το έθιμο δεν πρέπει να υφίσταται άλλο, γιατί υπάρχουν θύματα. Τα ζώα έχουν δικαίωμα στη ζωή και στην αυτονομία του σώματός τους, όπως έχουμε και εμείς οι άνθρωποι. Επιλέγουμε να μην ακούμε τη φωνή τους. Τα σφαγεία είναι έξω από τον αστικό ιστό γιατί έχουν ουρλιαχτά. Τα ζώα έχουν οικογένειες και μάλιστα κλαίνε οι μαμάδες και τα μωρά όταν αποχωρίζονται. Όπως μια μάνα γυναίκα αγαπάει το μωρό της, έτσι και η μαμά η κατσίκα αγαπάει το δικό της. Γιατί θέλουμε να της το πάρουν και να το σφάξουν;".
Όμοια με κάθε μπλαζέ υποκριτή που μπορεί να ενοχλείται από τα κλαπατσίμπαλα και το υπόλοιπο "greek kefi" αλλά δεν λέει όχι σε ένα λαχταριστό παϊδάκι, δεν έχω καθίσει ποτέ στα σοβαρά να σκεφτώ γιατί τα σφαγεία βρίσκονται έξω από τον αστικό ιστό. Να σας πω την αμαρτία μου, θεωρούσα ότι βρίσκονται εκεί προκειμένου να μην φθάνει μέχρι τις μη μου άπτου μυτούλες μας η μυρωδιά του αίματος (γνωρίζω κάποιους που για τον ίδιο λόγο αποφεύγουν τα κρεοπωλεία της γειτονιάς τους) και όχι για να μην ακούμε τα σπαραξικάρδια ουρλιαχτά μανάδων που αντικρίζουν δίποδα να σφάζουν τα βρέφη τους. Ίσως επειδή με τις μυρωδιές είχα από μικρός αναπτύξει μια ευαισθησία που, μαζί με την αποστροφή μου για τις κλανιές και το ρέψιμο, με απομάκρυνε αισθητά από το "σωστό αρσενικό πρότυπο". Με αναγούλιαζε η τσίκνα που, κάθε Μεγάλο Σάββατο και κάθε Κυριακή του Πάσχα, φλόμωνε τις πόλεις και τα χωριά σαν αφρικανική σκόνη. Μεγαλώνοντας αντιλήφθηκα πως η ίδια τσίκνα δεν αποχωρεί από ορισμένες περιοχές της αγαπημένης μας πατρίδας ούτε τις άλλες μέρες του χρόνου. Ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε.
Θα έχετε παρατηρήσει επίσης ότι οι πολιτευτές μας είναι κατά το μάλλον ή ήττον διεστραμμένα υποκείμενα. Ειδικά αυτές τις ημέρες, τις χρονιάρες, δεν ερεθίζονται τόσο από την τσίκνα των αμνοεριφίων, όσο από την τσίκνα των ψήφων. Καταλαμβάνονται ξαφνικά από θρησκευτικό οίστρο και δεν αφήνουν χέρι παπά που να μην φιλήσουν και εικόνισμα που να μην προσκυνήσουν· τους βλέπεις και αναρωτιέσαι πού διάολο έκρυβαν τόση πίστη τόσον καιρό, πώς και δεν έσκαγαν σαν μπαλόνια από τη λαχτάρα να εκφράσουν τη βαθιά τους ευλάβεια.
Για να είμαστε δίκαιοι, πάντως, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ανάμεσά τους φιγουράρουν κι εκείνοι που δεν αμελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα για την υστάτη, κάθε Πάσχα και κάθε Χριστούγεννα, αλλά τα ασκούν επιδεικτικά καθ’ όλον το έτος. Πιο τακτικά τούς εντοπίζεις στα στασίδια των εκκλησιών, παρά στα έδρανα της βουλής. Το ίδιο τους το βουλευτικό γραφείο, εκεί όπου υποδέχονται τα "πελατάκια" τους, προσομοιάζει περισσότερο με ξωκλήσι –ίσως να απουσιάζει μονάχα η μυρωδιά του θυμιατού, και αυτή προς άρση παρεξηγήσεων.
Το προσωπικό τους book στα social media, όπως τα books κάτι φωτομοντέλων που το πρωί το παίζουν θεούσες και το βράδυ τσαχπίνες, βρίθει από βίντεο κι ενσταντανέ με ιερωμένους, κεριά και καντήλια.
Πότε μελετούν τα νομοσχέδια αυτοί οι άνθρωποι, πότε τα υπερψηφίζουν ή τα καταψηφίζουν; Στα σύντομα διαλείμματα, προφανώς, μεταξύ εσπερινών, ολονυκτιών και όρθρων.
Ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Λοβέρδος είναι ένα ανάλογο τυπικό παράδειγμα. Ανατρέχοντας στα πεπραγμένα του κατά τις βουλευτικές του θητείες διερωτάσαι εάν, από τη στιγμή που εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία, η ενασχόληση με την ενεργό πολιτική ήταν η πρώτη του επιλογή ή έφαγε πόρτα πρωτύτερα από τη μονή Βατοπαιδίου.
Πρόσφατα ξέφυγε ακόμη και από τη συνήθη γλοιώδη επίδειξη της θρησκευτικότητάς του και προέταξε τα στήθη του για τη μεταφορά στην Ελλάδα του Αγίου Φωτός (ξέρετε, εκείνου που –με δεδικασμένο πια- ανάβει με τσακμάκι), με μοναδικό προαπαιτούμενο ο "κίνδυνος" να είναι "λελογισμένος" -διότι πολιτικός είναι ο άνθρωπος, δεν είναι κανένα κορόιδο. "Νομίζω ότι το Άγιο Πνεύμα θα μας προστατεύσει", έσπευσε να διευκρινίσει καθησυχάζοντας και όσους μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευαν ότι το Άγιο Πνεύμα επεμβαίνει υπό συνθήκες "παντός καιρού" και μπορεί να κάνει τίποτε "κουζουλάδες". Έτσι είναι ο Γιάννης μας. Ατρόμητος, ασυγκράτητος, εθισμένος στην τσίκνα των ψήφων.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Κυψέλη: Τσακώθηκε στα κρατητήρια - Στην Ευελπίδων ξανά ο 43χρονος από το "σπίτι της φρίκης" [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/crop/both/9d/9db0129e49304d89b56d6ad1541c876b.jpg?quality=60&404=default&v=2)
