"Πεποίθησή μου, εδώ και χρόνια, είναι ότι δεν υπάρχει μονάχα μια Ελλάδα. Υπάρχουν πολλές Ελλάδες, τουλάχιστον πέντε ή έξι, όσες και οι ταχύτητες ενός αυτοκινήτου. Αυτές οι πολλές Ελλάδες ή, εάν προτιμάτε, η Ελλάδα των πολλών ταχυτήτων διαμορφώνει μια ιδιαίτερα περίεργη, ανεξέλεγκτη κι ενίοτε επικίνδυνη κατάσταση. Άλλη Ελλάδα προχωράει με την πρώτη ταχύτητα, άλλη με τη δεύτερη, άλλη με την τρίτη… -ενώ υπάρχει και μια Ελλάδα, διόλου αμελητέα στο μέγεθος, που κινείται σταθερά με την όπισθεν. Το αποτέλεσμα θυμίζει έντονα ένα παλιό τηλεοπτικό σκετσάκι των Μόντι Πάιθον, υπό τον ιλαρό τίτλο: "Δρομείς χωρίς αίσθηση προσανατολισμού"• μόλις ο αφέτης έδινε το σύνθημα, οι αθλητές έτρεχαν προς πάσα δυνατή κατεύθυνση".
Αυτά έγραφα εδώ στο "The TOC", πέρυσι τον Φεβρουάριο, σε ένα κείμενο υπό τον άκρως ενδεικτικό και διόλου καθησυχαστικό τίτλο: "Σεισμοί και Λιτανείες" -και αν σας έλεγα ότι πολλά άλλαξαν στο δωδεκάμηνο που μεσολάβησε, θα σας έλεγα ψέματα, εκτός και αν διευκρίνιζα ότι άλλαξαν "επί τα χείρω". Πρωταγωνιστής σ’ εκείνο το κείμενο είναι ο ίδιος με τον πρωταγωνιστή στο σημερινό: ο αξιότιμος κύριος Δημήτρης Νατσιός, ο παλαίμαχος δάσκαλος και θεολόγος που (ύστερα από τη θεία επιφοίτηση σεβαστής μερίδας του εκλογικού σώματος) βρέθηκε να απευθύνεται στην ολομέλεια της Βουλής ως αρχηγός κόμματος και να δίνει βαρύγδουπες συνεντεύξεις από τηλεοπτικά δίκτυα πανελλήνιας εμβέλειας, δίχως παράλληλα να αποβάλλει –από κεκτημένη άραγε ταχύτητα δεκαετιών;- τη συνήθεια ότι μιλάει σε μαθητές του δημοτικού, με κατά τεκμήριο ελάχιστες έως μηδενικές αντιστάσεις σε όποια παλαβομάρα τούς ξεφουρνίσει. Μήπως όμως τον αδικώ βάναυσα; Μήπως εκείνος γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμένα τι επιθυμούν να ακούσουν οι ψηφοφόροι του και ό,τι ηχεί στα δικά μου αφτιά ως αδιανόητη ανοησία, στα αφτιά του δικού του target group ηχεί ως ουράνια μελωδία; Ποτέ μην υποτιμάς το ένστικτο ενός πετυχημένου ψηφοθήρα.
Τότε, τον περσινό Φεβρουάριο, η αφορμή για την ενασχόλησή μου με τον Νατσιό ήταν διπλή, με τα δύο σκέλη της φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους αλλά ουσιαστικά αλληλένδετα: αφενός η κατάθεση (ήδη από τον προπέρσινο Δεκέμβριο) εκ μέρους του κόμματός του, της "Νίκης", ενός σχεδίου νόμου γύρω από την "επαναφορά των διατάξεων περί κακόβουλης βλασφημίας και καθύβρισης θρησκεύματος", αφετέρου με την προσκόμιση στη Βουλή "αδιάσειστων" τεκμηρίων που αποδείκνυαν ότι οι κατά τόπους θρησκευτικές λιτανείες αποτρέπουν σεισμούς κι επιφέρουν βροχές –σε μια μάλιστα εμπνευσμένη αποστροφή της κοινοβουλευτικής του ομιλίας ειρωνευόταν κι εμένα ονομαστικά επειδή –εικάζω- κάτι τέτοια "αδιάσειστα" τεκμήρια δεν τα χρησιμοποιώ, με το συμπάθιο, ούτε σε περίπτωση επείγουσας σωματικής ανάγκης. Επιμένω όμως ότι τα δύο σκέλη της αφορμής είναι αλληλένδετα, διότι η τυχόν "επαναφορά της βλασφημίας", που καταργήθηκε στην πατρίδα μας από το 2019, δεν θα μου επέτρεπε πλέον ανάλογους χλευασμούς, τους οποίους ο αυριανός δικαστής δεν θα ερμήνευε ως ευθείες σκωπτικές βολές προς το IQ του Νατσιού και όσων τον ψηφίζουν, αλλά ως ύβρεις προς τα "ιερά και τα όσιά" μας. Εν ολίγοις; Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώσετε. Οι τερατολόγοι στο απυρόβλητο. Ο θρίαμβος της Ηλιθιοκρατίας.
Γιατί η διαμάχη –το beef, όπως λέμε στα χωριά μας- που άνοιξε ο Νατσιός με τον… Δαρβίνο την περασμένη εβδομάδα θα πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο από τις λιτανείες για τους σεισμούς και τις βροχές; Όχι για τον προφανή λόγο: ο Δαρβίνος, πεθαμένος εδώ και εκατόν σαράντα τέσσερα χρόνια, αδυνατεί να του απαντήσει, έστω και μόνο με νευρικά γέλια. Προσέξτε, ωστόσο, μια σημαντική ειδοποιό διαφορά από πέρυσι: με την ακλόνητη πεποίθησή του ότι οι λιτανείες επιφέρουν βροχές και αποτρέπουν σεισμούς, ο Νατσιός δεν προχώρησε κι ένα βήμα παραπέρα, τουτέστιν να καταγγείλει τόσο τους σεισμολόγους όσο και τους μετεωρολόγους κι ευσχήμως να τους προτρέψει να παραιτηθούν από όπου και αν εργάζονται, ώστε να καλύψουν τις θέσεις τους οι ασυγκρίτως πιο χρήσιμοι λιβανιστές και κωδωνοκρούστες. Θέλεις όμως από αθώα και απονήρευτη διαχρονική απαλλαγή από τις συμφορές της νοημοσύνης, θέλεις από πανικό επειδή σαν πολλοί αδίστακτοι ψηφοθήρες να μαζεύτηκαν τελευταία στη μικρή εκλογική μας πιάτσα και μάλλον θα επιβραβευτεί στην κάλπη ο πιο αδίστακτος από τους αδίστακτους, ο Νατσιός τολμάει εφέτος να προτείνει αυτό που δεν θα τολμούσε να προτείνει πέρυσι: τον εξοβελισμό της δαρβινικής εξελικτικής θεωρίας από την εκπαίδευση. Τηρουμένων των αναλογιών, θα ήταν σαν η "Ελλάδα που κινείται σταθερά με την όπισθεν" να απαιτούσε τον εξοβελισμό όλων των άλλων "ταχυτήτων". Δεν ξέρω εάν και κατά πόσον το θράσος μιας ανάλογης "απαίτησης" θα έπρεπε αποκλειστικά να μας διασκεδάζει. Μήπως θα έπρεπε και να μας εξοργίζει; Λέω, μήπως.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
