Το ντοκιμαντέρ που δεν θα δει ο Τσίπρας

Η εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα στην αριστερή αντιπολίτευση θα οξύνει τα αντικυβερνητικά αντανακλαστικά των υπολοίπων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ, που θα δώσουν μάχη για την επικράτηση στην αντιπολίτευση. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και λοιπά σκάνδαλα θα αποτελέσουν το μενού της προεκλογικής αντιπαράθεσης, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος βαδίζει (με ευθύνη Τραμπ) στην χειρότερη πιθανώς ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερος συντονισμός. Τι συντονισμός; Συναστρία λέγεται αυτό, αν όχι καθαρή ποίηση. Τις ημέρες που ο Τσίπρας ανακοινώνει το νέο του κόμμα και δίνει στη δημοσιότητα το μανιφέστο του, τις ίδιες ημέρες, οι δημοσιογράφοι Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού- συγγραφείς του εξαιρετικού βιβλίου "Η Τελευταία Μπλόφα"- βγάζουν στον αέρα το ντοκιμαντέρ τους για την "περήφανη διαπραγμάτευση" και την εξίσου περήφανη kolotoumba. Περήφανη διαπραγμάτευση (για τους φίλους εννοείται) ή πώς από τύχη γλυτώσαμε από το να κατρακυλήσουμε στον Τρίτο κόσμο, εξαιτίας των ερασιτεχνισμών του κ. Τσίπρα και της παρέας του (για τους υπολοίπους). Ανάμεσα στα δυο γεγονότα, έχει υπάρξει το Plan B της Κομισιόν, το σχέδιο για την έξωσή μας δηλαδή από την Ευρώπη, που θα μάθουμε στις λεπτομέρειές του από το βιβλίο.

Αυτό είναι το παρελθόν του όμως, αυτό του ταιριάζει να τον συνοδεύει και στα νέα του βήματα.

Όσο για τη δική του μη συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ, είναι προφανές γιατί αρνήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας. Δε ισχύει φυσικά ότι οι δυο δημοσιογράφοι γράφουν ή αφήνουν υπονοούμενα ότι ο κ. Τσίπρας αντήλλαξε το "εθνικό θέμα" των Σκοπίων με τις συντάξεις και δεν ισχύει για τον απλό λόγο ότι αφενός δεν υπάρχει τίποτα σχετικό στο βιβλίο (σσ αν το είχε διαβάσει θα το ήξερε), αφετέρου, οι κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί- δικαίως ή αδίκως- εναντίον του κ. Τσίπρα, ακούστηκαν για πρώτη φορά στη Βουλή το καλοκαίρι του 2018, ενώ το βιβλίο κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2019. Ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός άφησε το σχετικό υπονοούμενο τον Δεκέμβριο του 2018 στη Βουλή (αν δεν το έχει κάνει και νωρίτερα και δεν το βρήκα στο γκουγκλάρισμα). Πώς θα μπορούσε η (δήθεν) συκοφαντία να προήλθε από το βιβλίο των συναδέλφων, αφού κυκλοφορούσε στην πολιτική πιάτσα εδώ και ένα χρόνο;

Η μόνη αναφορά που υπάρχει στο βιβλίο, και την οποία επικαλούνται διάφοροι fan του Τσίπρα στο facebook, επιβεβαιώνει απλώς ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι είχαν αγωνία μετά την εισβολή του Πούτιν στην Κριμαία για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και τη ρωσική επιρροή και ήθελαν να κλείσει αυτή η εκκρεμότητα . Και ο Γιούνκερ άφηνε να εννοηθεί ότι μια λύση στο πρόβλημα, θα ήταν μια κίνηση καλής θέλησης από την Αθήνα, την οποία θα επιβράβευαν οι δανειστές. Τίποτα περισσότερο.

Γιατί είπε τόσο μεγάλο ψέμα ο πρώην πρωθυπουργός; Ευκολάκι. Αφενός γιατί ποτέ η ειλικρίνεια δεν ήταν το φόρτε του (μόνο η οικονομία), αφετέρου γιατί ήθελε να δείξει ότι τον πολεμούν τα συμφέροντα. Πάντα τον πολεμούν τα συμφέροντα τον Αλέξη Τσίπρα άλλωστε. Και τον πολεμούν γιατί είναι επικίνδυνος (νομίζει) για τον καπιταλισμό και το κεφάλαιο. Και για τον ιμπεριαλισμό ίσως, δεν το έχω τσεκάρει όμως.

Επίσης, ο κ. Τσίπρας δεν μίλησε στο ντοκιμαντέρ, γιατί όλη η αφήγηση καταρρίπτει το παραμύθι ότι η απόπειρα εκβιασμού των ευρωπαίων δανειστών από τον ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη διάρκεια του 2015, με κορύφωση το δημοψήφισμα, έκρυβε μια οποιαδήποτε στρατηγική. Το παιχνίδι του Σόιμπλε και όσων ήθελαν να μας διώξουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση έπαιζε ο κ. Τσίπρας, αλλά δεν το ήξερε. Και δεν το ήξερε, επειδή είχε άγνοια για το πώς δουλεύει η Ευρώπη, ποιες είναι οι ισορροπίες και πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις. Όπως είχε άγνοια, λόγω ιδεολογικής στειρότητας και γιατί χρεοκόπησε η χώρα. Γι΄αυτό διαπραγματευόταν με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς φράγκο δηλαδή στα δημόσια ταμεία.

Προηγήθηκε το κείμενο των καθηγητών για το μανιφέστο του νέου κόμματος, όπου με μεγάλη ανακούφιση διαβάσαμε ότι λύθηκε επιτέλους το δίλλημα αν θέλουμε μεταρρύθμιση ή επανάσταση και αντί για το βουνό θα πάμε κανονικά να ψηφίσουμε. Τζάμπα οι ασκήσεις ετοιμότητας λοιπόν, τους ζυγούς λύσατε, θα παραδώσουμε και τα όπλα χωρίς κλάματα όπως οι άλλοι. Ας είναι. Την επόμενη φορά.

Εξίσου μεγάλη ανακούφιση προκαλεί και ο στόχος του νέου κόμματος να επιβάλει την Ειρήνη και το Διεθνές Δίκαιο παντού. Είναι μια λύση τώρα που δυσκολευόμαστε στα στενά του Ορμούζ. Αναρωτιέμαι μόνο πώς δεν το σκέφτηκαν και οι άλλοι.

Δεν ξέρω πόσοι αντέχουν να διαβάσουν το μανιφέστο του νέου κόμματος, πάντως όσοι το επιχειρήσουν δεν θα εκπλαγούν. Υπάρχουν προβλέψεις και αριστερού τύπου "παροχές"- που φυσικά διαφέρουν ηθικά από τις δεξιές, αυτονόητο αυτό- για όλες τις κατηγορίες ψηφοφόρων που στοχεύει το νέο κόμμα. Τους νέους κυρίως, τους δημοσίους υπαλλήλους κατά δεύτερο αλλά και τους μικροεπαγγελματίες.

Φυσικά προβλέπει και μείωση του χρόνου εργασίας, 35ωρο ωράριο παρακαλώ, χωρίς μείωση μισθού. Δεν ξέρω ποιος το αντέγραψε από ποιόν, οι κακές γλώσσες λένε πάντως ότι γι΄αυτό ο Ανδρουλάκης έτρεξε να προτείνει 4ημερη εργασία, 32ωρο δηλαδή, χωρίς μείωση μισθού επίσης. Για να προλάβει τον Αλέξη Τσίπρα. Καμία σημασία δεν έχει αν από το ρεπορτάζ του Capital προκύπτει ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει ανάλογη ρύθμιση, άσε που για την πλειοψηφία των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, το μέτρο είναι ανεφάρμοστο. Απολύτως καμία σημασία δεν έχει. Ετσι κι αλλιώς ποιος πιστεύει τις διακηρύξεις και τα μανιφέστα; Όλα για την επικοινωνία γίνονται.

Αυτό που μου προξένησε εντύπωση πάντως στο περίφημο μανιφέστο, δεν είναι η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στα ελληνοτουρκικά- όπως σημείωσαν και άλλοι- αλλά η απουσία μιας στοιχειώδους παρουσίασης για το πώς θα αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, πώς θα παράξει πλούτο και πώς θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της. Πώς θα προσελκύσουμε τις ξένες επενδύσεις, πώς θα βελτιώσουμε την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας; Απόλυτη σιωπή. Ούτε μια λέξη.

Η εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα στην αριστερή αντιπολίτευση θα οξύνει τα αντικυβερνητικά αντανακλαστικά των υπολοίπων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ, που θα δώσουν μάχη για την επικράτηση στην αντιπολίτευση. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και λοιπά σκάνδαλα θα αποτελέσουν το μενού της προεκλογικής αντιπαράθεσης, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος βαδίζει (με ευθύνη Τραμπ) στην χειρότερη πιθανώς ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

Όπως έγραψε σωστά ο Γιάννης Βουλγαρης στην εφημερίδα Τα Νέα προχθές, όταν έπεφτε ο Κομουνισμός και ο κόσμος γινόταν μονοπολικός, εμείς ασχολούμασταν με τον Κοσκωτά. Αποτέλεσμα: Μπλέξαμε για 20 χρόνια σε μια βαλκανική ανοησία δήθεν για το όνομα της Μακεδονίας , που σπατάλησε το διπλωματικό μας κεφάλαιο. Όταν ο κόσμος βίωνε την οικονομική κρίση του 2008, εμείς ασχολούμασταν με το Βατοπέδι. Αποτέλεσμα: Μετά από λίγο χρεοκοπήσαμε. Τώρα, στην κρίση του Κόλπου, εμείς έχουμε αφιερωθεί στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη και τις υποκλοπές. Και θα υποστούμε τις συνέπειες.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr