Τι θέλουν ακριβώς οι 5 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που έστειλαν τη γνωστή επιστολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη μέσω της εφημερίδας Τα Νέα; Δεν πιστεύω να πιστέψατε ότι ήταν ανοιχτή η επιστολή ε! Έναν παραλήπτη είχε, έναν και μοναδικό.
Αν πιστέψουμε τον βαρύγδουπο τίτλο της "ανοιχτής", θέλουν ένα "νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα φέρει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στην κοινωνία των πολιτών."
Μετάφραση: θέλουν λιγότερους Σκέρτσους και περισσότερους Οικονόμου στην κυβέρνηση και για λόγους εντυπωσιασμού ονομάζουν τους Οικονόμου "κοινωνία των πολιτών". Περίεργο, εγώ τον Γιάννη Οικονόμου ΟΝΝΕΔίτη τον άφησα, στο κόμμα και στην κυβέρνηση τον βρήκα. Τι σχέση έχει με την "κοινωνία των πολιτών"; Παρεξήγηση μάλλον. (Αν και έχω τη θλιβερή υποψία ότι ορισμένοι δεν ξέρουν καν τι εννοούμε όταν μιλάμε για κοινωνία των πολιτών).
Εν ολίγοις, θέλουν μερίδιο στην εξουσία, γιατί τώρα νιώθουν ότι είναι "στην απέξω". Και για να το κάνουμε τελείως λιανά: Θέλουν υπουργείο βρε αδελφέ, πώς να το πούνε διαφορετικά; Το λένε ευθέως στην επιστολή: "Ασκούν εξουσία οι μη εκλεγμένοι." Δηλαδή τι θέλουν; Να μην τους παίρνουν τις δουλειές οι Σκέρτσοι.
Γιατί το αίτημα διατυπώνεται τώρα; Μα γιατί λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ και λόγω των άρσεων ασυλίας που ζητήθηκαν από το Μαξίμου, το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι κλίμα έντασης και ενόχλησης και με το περιβάλλον Μητσοτάκη (και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κυρίως αυτόν) και φυσικά δεν βοηθάει και η πτώση στις δημοσκοπήσεις, αφού αρκετοί από τους γαλάζιους αναρωτιούνται πλέον αν θα επανεκλεγούν βουλευτές. Άλλος ένας λόγος δυσαρέσκειας με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Αισθάνονται δηλαδή ότι ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε δύσκολη θέση - και όντως βρίσκεται - λόγω των σκανδάλων και της πίεσης της αντιπολίτευσης και συνεπώς εκτιμούν ότι το αίτημά τους, να μοιραστεί η εξουσία, θα γίνει πιο εύκολα αποδεκτό.
Το αίτημα των 5 (και πολλών άλλων που συμφωνούν μαζί τους) είναι απολύτως κατανοητό και απολύτως νόμιμο. Να εξηγούμαστε. Εχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν περισσότερη εξουσία. Αυτή είναι η ζωή τους άλλωστε. Γι΄αυτό παλεύουν μια ζωή. Για να βγούνε βουλευτές και κάποια στιγμή ει δυνατόν, να καταφέρουν να γίνουν υπουργοί. Να ασκήσουν εξουσία. Τι νομίζετε; Ότι παλεύουν για καμιά ιδέα;
Αλλά φυσικά το γεγονός ότι συμμεριζόμαστε τον πόνο τους και κατανοούμε το μαράζι τους, δεν σημαίνει ότι έχουν απαραίτητα και δίκιο.
Δυο επισημάνσεις κάνουν οι 5 βουλευτές. Η πρώτη είναι ότι το "επιτελικό κράτος είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων, αλλά αποδεικνύεται ότι δεν είναι αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας". Θα μπορούσε να είναι και ο ορισμός της "πομφόλυγος".
Δηλαδή ο στενός συντονισμός της κυβερνητικής δράσης από το Μαξίμου, γιατί τι άλλο είναι το περίφημο επιτελικό κράτος - ο στενός συντονισμός και η αυστηρή παρακολούθηση των χρονοδιαγραμμάτων, είναι σωστή στρατηγική για τις κρίσεις, αλλά δεν δουλεύει σε περιόδους ομαλότητας; Γιατί παρακαλώ; Υπάρχει καμία εξήγηση; Ένα παράδειγμα;
Εκτός αν το παράδειγμα είναι αυτό που γράφουν λίγο παρακάτω, ότι δηλαδή "το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας".
Δηλαδή για τους βουλευτές που έκαναν τις λαμογιές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν φταίνε οι ίδιοι οι βουλευτές και η νοοτροπία του Μαυρογιαλούρου που έχουν, αλλά φταίει το επιτελικό κράτος που δεν τους σταμάτησε εγκαίρως, δεν τους προστάτεψε από τις παλαιοκομματικές τους παρορμήσεις. Είναι μια άποψη…
Η δεύτερη επισήμανση που κάνουν οι βουλευτές για να προωθήσουν το αίτημά τους για μεγαλύτερη συμμετοχή στην εξουσία, είναι ότι το επιτελικό κράτος δημιουργεί μια θεσμική ανισορροπία λέει, μια υπερυγκέντρωση εξουσίας γύρω από τον πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του, περιορίζοντας την αυτοτέλεια των υπουργείων και της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Εχουν κάποιο δίκιο. Ας το ξαναπούμε. Αυτή είναι η ουσία του επιτελικού κράτους. Η δουλειά να γίνεται γρήγορα, με στενό συντονισμό όλων των εμπλεκομένων από το επιτελείο του πρωθυπουργού, περιορίζοντας την αυτοτέλεια των υπουργείων, που άλλωστε "συνταγματικά", δεν δικαιούνται και καμίας αυτοτέλειας. Την κυβερνητική γραμμή υλοποιούν.
Οι βουλευτές αφήνουν να εννοηθεί, ώστε να δώσουν και μια θεσμική βαρύτητα στην παρέμβασή τους, ότι τα φαινόμενα αλαζονείας και κακοποίησης των θεσμών για τα οποία κατηγορείται (όχι άδικα) ο κ. Μητσοτάκης- κυρίως σε σχέση με τη Δικαιοσύνη και τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ- οφείλονται στο επιτελικό κράτος. Καμία απολύτως σχέση.
Άλλο ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου και άλλο οι παρεμβάσεις του βαθέως κράτους στους θεσμούς και η παραβίαση της νομιμότητας. Κι ας τα μπερδεύει η αντιπολίτευση, που φωνάζει για το κακό επιτελικό κράτος για κάθε νόσο και κάθε μαλ@@@, αφού άλλωστε σε μια μερίδα Ελλήνων, κάθε τι που έχει σχέση με συντονισμό και απόδοση, ακούγεται αυτονόητα κακό και επιλήψιμο.
Την ίδια σύγχυση καλλιεργούν οι πέντε και όσον αφορά την κοινοβουλευτική ομάδα, τις αρμοδιότητές της και τον ρόλο της. Όπως γράφουν, "κανείς βουλευτής δεν επιθυμεί να μετατρέπεται από εθνικός νομοθέτης και ελεγκτής, σε διαχειριστή αιτημάτων και εξυπηρετήσεων." Εύγε λοιπόν. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Τι θέλουμε να κάνει ο βουλευτής;
Ο λόγος στου ίδιους: Να μην εκλαμβάνεται ως ρουσφετάκιας αλλά να είναι φορέας θεσμικής πίεσης (σσ ό,τι και αν σημαίνει αυτό, θα ρωτήσω τον Οικονόμου και θα σας ενημερώσω προσεχώς), κοινοβουλευτικού ελέγχου, πολιτικής συνδιαμόρφωσης και ουσιαστικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, ιδίως της περιφέρειας (σσ αν και ο βουλευτής δεν εκπροσωπεί το νομό του αλλά το Εθνος, λέει το Σύνταγμα).
Δηλαδή θέλουμε και θέλουνε ένα βουλευτή, που δεν θα μετρά την επιρροή του από τα ρουσφέτια, αλλά από το αν μπόρεσε να αλλάξει πολιτικές και να επιβάλει λογοδοσία . Εχουν απόλυτο δίκιο. Ας κάνουν λοιπόν τη δουλειά για την οποία τους επέλεξαν. Δεν τους εμποδίζει κανένα επιτελικό κράτος και κανένας Σκέρτσος.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr