Η μείωση της πρόσληψης θερμίδων έχει συνδεθεί με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, ενώ η διαλειμματική νηστεία φαίνεται συχνά να αποδίδει ακόμη καλύτερα σε σχέση με τις συνήθεις δίαιτες. Ωστόσο, οι επιστήμονες δυσκολεύονταν μέχρι σήμερα να εξηγήσουν με ακρίβεια τον μηχανισμό πίσω από αυτό το φαινόμενο.
Νέα μελέτη από το UT Southwestern Medical Center, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, δείχνει ότι το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι η ίδια η περίοδος της νηστείας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός προσαρμόζει τον μεταβολισμό του όταν η τροφή επανεισάγεται.
"Τα ευρήματά μας μετατοπίζουν την προσοχή σε μια "παραμελημένη" πλευρά του μεταβολισμού, τη φάση της "επανασίτισης". Τα δεδομένα μας δείχνουν ότι τα οφέλη της διαλειμματικής νηστείας δεν προκύπτουν μόνο από τη νηστεία καθαυτή, αλλά εξαρτώνται από το πώς "επαναρυθμίζεται" ο μεταβολισμός κατά τη μετάβαση πίσω σε κατάσταση πρόσληψης τροφής", δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Peter Douglas, αναπληρωτής καθηγητής Μοριακής Βιολογίας, όπως μεταδίδει το SciTechDaily.
Ο "διακόπτης" του μεταβολισμού
Όταν δεν τρώμε για κάποιο χρονικό διάστημα (νηστεία), το σώμα μας πρώτα χρησιμοποιεί τη γλυκόζη που έχει διαθέσιμη για ενέργεια. Μόλις αυτή τελειώσει, αρχίζει να "καίει" λίπος για να συνεχίσει να λειτουργεί.
Αυτή τη μετάβαση τη ρυθμίζει μια πρωτεΐνη που λέγεται NHR-49. Μπορούμε να τη φανταστούμε σαν έναν διακόπτη: Όταν πέφτει η γλυκόζη, η NHR-49 ενεργοποιείται και βοηθά το σώμα να χρησιμοποιήσει το λίπος. Όταν ξαναφάμε, η πρωτεΐνη απενεργοποιείται και το σώμα σταματά να καίει λίπος, αρχίζοντας πάλι να αποθηκεύει ενέργεια.
Παλιότερες μελέτες είχαν δείξει ότι η NHR-49 λειτουργεί και σαν "αισθητήρας", δηλαδή βοηθά τα κύτταρα να καταλάβουν πόσο λίπος έχουν, ώστε να μην εξαντληθούν τα αποθέματα ενέργειας.
Οι επιστήμονες θέλησαν να δουν αν αυτή η πρωτεΐνη είναι υπεύθυνη για τα οφέλη της νηστείας στη διάρκεια ζωής. Όταν αφαίρεσαν το σχετικό γονίδιο και έκαναν πείραμα με 24ωρη νηστεία, συνέβη κάτι απρόσμενο: τα οφέλη παρέμειναν. Οι οργανισμοί έζησαν περίπου 41% περισσότερο και ήταν πιο δραστήριοι, ακόμα και χωρίς τη NHR-49.
Η σημασία της "επανεκκίνησης"
Στη συνέχεια, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε κάτι άλλο: τι συμβαίνει όταν τελειώνει η νηστεία και ξανατρώμε. Βρήκαν ότι ένα ένζυμο βοηθά να "κλείσει" η NHR-49 τη σωστή στιγμή. Όταν οι επιστήμονες έκαναν τη NHR-49 να μένει συνεχώς ενεργή (δηλαδή να συνεχίζεται η καύση λίπους ακόμα και μετά το φαγητό), τα οφέλη της νηστείας εξαφανίστηκαν.
Άρα οι ειδικοί τονίζουν πως δεν είναι μόνο η νηστεία που έχει σημασία, αλλά και το τι γίνεται μετά. Το σώμα πρέπει να μπορεί να "ξαναγυρίσει" σε φυσιολογική λειτουργία και εάν αυτή η εναλλαγή (ενεργοποίηση–απενεργοποίηση) δεν γίνεται σωστά, τα θετικά αποτελέσματα της διατροφής χάνονται.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι, αν κατανοήσουμε καλύτερα αυτή τη διαδικασία, ίσως στο μέλλον μπορέσουμε να έχουμε τα οφέλη της νηστείας χωρίς να χρειάζεται να περιορίζουμε τόσο αυστηρά τη διατροφή μας.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

