Το βίντεο κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα και σχεδόν έγινε viral. Δείχνει ένα μεγάλο τραπέζι και οι συνδαιτυμόνες κοιτάζουν τον φακό χαλαροί και ευδιάθετοι. Είχαν άλλωστε να βρεθούν μαζί, πολλά πολλά χρόνια. Είναι μαζί τους και ο Κώστας Λαλιώτης. Οι συμμετέχοντες στο "τσιμπούσι", έτσι υποθέτω θα το ονόμασαν στην κοινή πασοκική οι ενδιαφερόμενοι το τραπέζι, οι συμμετέχοντες λοιπόν ήταν όλοι μέλη της παλαιάς ομάδας των Λοχαγών του ΠΑΣΟΚ (αν τη θυμάστε από τη δεκαετία του '80) που έκαναν reunion. Ποιοι ήταν οι λοχαγοί; Για τους νεώτερους, να διευκρινίσουμε λοιπόν, ότι ήταν μια ομάδα νεαρών τότε στελεχών, με ιδιαίτερη ευαισθησία στη δημοκρατική οργάνωση του κόμματος, κάτι που εκνεύριζε ενίοτε τον Ανδρέα Παπανδρέου, με μάλλον αριστερόστροφες απόψεις. Οι περισσότεροι, αργότερα, συντάχθηκαν με το εκσυγχρονιστικό ρεύμα του Κώστα Σημίτη.
Κάποιοι έκαναν συμπαθητική καριέρα στην πολιτική, άλλοι δεν τα κατάφεραν. Ορισμένοι την εποχή της κρίσης περιπλανήθηκαν αλλού σε άλλα σχήματα και μετά επέστρεψαν, άλλοι έμειναν για πάντα πιστοί στη Χαριλάου Τρικούπη. Κάποιοι έχουν πεθάνει, κάποιοι άλλοι λείπουν -άγνωστο γιατί- στην παρέα δε των παλαιών στελεχών του Κινήματος- σε ένα πλάνο φαίνεται και ο Δημήτρης Ρέππας νομίζω- έχουν προστεθεί και 3 δημοσιογράφοι. Καλοί συνάδελφοι, που στα χρόνια της Αλλαγής, είχαν ιδεολογική ταύτιση με το ΠΑΣΟΚ και στενούς φιλικούς δεσμούς με τα πρόσωπα του τραπεζιού. Μεταξύ αυτών και ο Δημήτρης Καμπουράκης.
Διαβάζοντας τα σχόλια -πολλά ήταν φιλικά και νοσταλγικά από παλαιούς Πασόκους φυσικά, άλλα ήταν εχθρικά "για το κόμμα και τη γενιά που κατέστρεψαν την Ελλάδα" κτλ, ο καθένας την άποψή του- μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πλήθος των σχολίων (και το πάθος) εναντίον του Δημήτρη Καμπουράκη. Ποιος, αυτός που συντάχθηκε με τη δεξιά και τον Μητσοτάκη; Αυτός που υπηρετεί την κυβέρνηση του Κούλη;
Τι ώθησε τους ανθρώπους αυτούς σε τόση χολή; Τι αποκαλύπτουν αυτά τα θυμωμένα έως εξοργισμένα σχόλια; Γιατι είναι τόσο εξοργιστική για ορισμένους, μια φυσιολογική αλλαγή πολιτικής τοποθέτησης;
Ένα θέμα είναι σίγουρα η προεκλογική πόλωση, που δεν αφήνει περιθώρια για ψύχραιμες προσεγγίσεις και ενισχύει τα οπαδικά συναισθήματα. Πόσο μάλλον που σε αυτές τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ δίνει έναν αγώνα επιβίωσης. Ένα δεύτερο θέμα είναι και η προκατάληψη που υπάρχει σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης για τους δημοσιογράφους. Ειδικά οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης, είναι a priori ύποπτοι. Καμία ιδεολογική στροφή δεν επιτρέπεται, οποιαδήποτε άλλη στάση εκτός από τη μετωπική σύγκρουση με την κυβερνητική εξουσία είναι προφανώς αποτέλεσμα διαπλοκής. Μια βρώμικη υπόθεση. Αλλά ούτε αυτό φθάνει.
Υπάρχει και μια παλαιού τύπου, λαϊκίστικη, παραδοσιακή αντίληψη για τη συντηρητική παράταξη, που επιζεί ακόμα στις τάξεις των οπαδών του ΠΑΣΟΚ και που εξηγεί το φορτισμένο συναίσθημα. Οι σχολιαστές είναι οι παλαιοί οπαδοί του συνθήματος "Ο Λαός δεν ξεχνά τι Σημαίνει Δεξιά" που είχε λανσάρει ο Ανδρέας και παραμένουν προσκολλημένοι σε αυτό.
Το σλόγκαν δεν ήταν απλώς και μόνο μια προσπάθεια του Ανδρέα Παπανδρέου να πολώσει την αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία για λόγους εκλογικούς. Για να συσπειρώσει τους οπαδούς του, Είχε και μια προϊστορία. Βασιζόταν δηλαδή στην αντίληψη που είχε για πολλά χρόνια η "δημοκρατική παράταξη" για τη Δεξιά, ότι δηλαδή δεν θα διστάσει να υπονομεύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς, σε συνεργασία με το Παλάτι ή με εξωθεσμικούς παράγοντες, αν θεωρήσει ότι απειλείται με την απώλεια της εξουσίας. Ολα αυτά τελείωσαν όμως, όταν οι παράγοντες της δεξιάς παράταξης βρέθηκαν σε διπλανά κελιά με τους κεντρώους στη διάρκεια της χούντας.
Φυσικά η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που χάρασσε μια διαχωριστική γραμμή με τα κόμματα και τις αντιλήψεις της δεξιάς προ της δικτατορίας και η θεσμική θωράκιση του πολιτεύματος με το Σύνταγμα του '75, κατέστησαν αυτές τις αντιλήψεις παρωχημένες, όχι όμως και το συναίσθημα που παρέμεινε.
Υπό αυτό το φως θα πρέπει να δούμε -εκτός από την προφανή σκοπιμότητα για μια αριστερή ιδεολογική πλατφόρμα του Χάρη Δούκα, που θα του επιτρέψει να διεκδικήσει τη θέση του ηττημένου Ανδρουλάκη μετά τις εκλογές- έτσι πρέπει να δούμε και να ερμηνεύσουμε και την απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, να μην συνεργαστεί ποτέ, μα ποτέ, με τη Νέα Δημοκρατία. Σαν να υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης…
Το παράδοξο είναι, ότι την ίδια στιγμή που αυτές οι παλαιού τύπου αντιλήψεις για τη συντηρητική παράταξη, κληρονομημένες από την εποχή προ της δικτατορίας, επιζούν σε μερίδα του εκλογικού σώματος, ειδικά δε σε έχουν έντονη κομματική ταύτιση, την ίδια στιγμή, οι έρευνες δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι των δυο κομμάτων έχουν κοινές αντιλήψεις στα περισσότερα θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα. Και μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ αποτιμά θετικά τη διακυβέρνησης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ναι, όπως σωστά λέει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, οι πολιτικές εξελίξεις μετά τις εκλογές πρέπει να έχουν και κοινωνική αντιστοίχιση. Η συνεργασία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μοιάζει μονόδρομος.
Πηγή: capital
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr