Με λένε Ρίζο και όλα τα γυρίζω

Τι θα είχε συμβεί αν ο συνδικαλιστής εγκέφαλος της απάτης με το "Χωριάτικο", ήταν ένα γνωστό όνομα από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας θα μου πείτε; Αν δεν ήταν ο Ρίζος Ρίζου, με πρότερο (και μάλλον ανέντιμο) βίο στο ΚΚΕ και στον Συνασπισμό, αλλά ήταν ο Τάδε Ταδόπουλος από τις οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας, τι θα είχε γραφτεί στις γνωστές φυλλάδες του δήθεν προοδευτισμού; Διάφοροι βλάκες αρθρογράφοι- το πιάσατε υποθέτω το υπονοούμενο- δεν θα είχαν επιστρατεύσει διάφορα επιχειρήματα από τον χώρο του ολοκληρωτισμού, για την γενετική σχέση του μητσοτακισμού με τη διαφθορά; Για το πώς τα αστικά κόμματα και δη τα συντηρητικά είναι προδιαγεγραμμένο να υποκύψουν στην διαφθορά;

Αφού υπηρετούν το ιδιωτικό συμφέρον και άλλα φληναφήματα. Επιφυλασσόμενοι βεβαίως βεβαίως υποκριτικά για την αθωώτητα του κατηγορουμένου, έως ότου αποφανθούν οι δικαστές εννοείται. Οπου κατηγορούμενος είναι ο πρωθυπουργός, επίσης εννοείται.

Ποια θα ήταν τα καυστικά σχόλια στα media της φθηνής εθνικοφροσύνης; Δεν θα είχαν εμφανιστεί και φωτογραφίες του συνδικαλιστή με τον πρωθυπουργό, στην πρώτη σελίδα μάλιστα- γιατί δεν μπορεί κάπου θα είχαν βρεθεί μαζί- όπως και έγινε με το διαιτητή του μπάσκετ που συνελήφθη για τις μίζες του Λόλιου; Δεν θα είχαν δημοσιευθεί και πάλι οι δήθεν αθώοι τίτλοι για "βολτούλα" του πρωθυπουργού με το λαμόγιο διαιτητή; Δεν είχαν δημοσιευτεί και εμβριθείς αναλύσεις για μια "σειρά από συμπτώσεις, διασυνδέσεις και τυχαίες συναντήσεις- το τυχαίες σε εισαγωγικά παρακαλώ- που εγείρουν ερωτήματα για το ενδεχόμενο βάθος των σχέσεων της πολιτικής ηγεσίας με ορισμένους από τους πρωταγωνιστές της σκανδαλώδους υπόθεσης;"

Φυσικά έτσι θα είχε γίνει, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Εχει συμβεί πολλάκις (εδώ ταιριάζει και το Πολάκης αν θέλετε) στο πρόσφατο παρελθόν. Λες και η ανήθικη συναλλαγή ενός προσώπου, η ηθική απαξία των όποιων πράξεών του, χρωματίζει και τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει. Λες και η επιλήψιμη συμπεριφορά ενός ατόμου, "ερμηνεύει" τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ακόμα χειρότερα: Λες και μια πολιτική άποψη ή μια ιδεολογία επηρεάζεται από την προσωπική στάση ζωής ενός προσώπου.

Και γιατί δεν συνέβη λοιπόν με τον Ρίζο Ρίζου; Επειδή θήτευσε στο ΚΚΕ και τιμούμε τα μνημεία της ιστορίας; Επειδή κάτι είχαμε ακούσει και στο παρελθόν για τον αρχισυνδικαλιστή της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ;

Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με την Αρχή για την καταπολέμηση μαύρου χρήματος επί εποχής Παναγιώτη Νικολούδη, βρέθηκαν το 2013, σε δυο λογαριασμούς στην Κύπρο, στο όνομα μια offshore εταιρείας- αλλά στην πραγματικότητα στο όνομα του συνδικαλιστή και στις κόρες του- 750 χιλιάδες ευρώ. Όλα αυτά εν μέσω κρίσης και χρεοκοπίας παρακαλώ, αλλά για διάφορους παράδοξους λόγους, η ιστορία ξεχάστηκε.

Γιατί λοιπόν δεν ξεσηκώθηκε σάλος για τον κ. Ρίζο και το πολιτικό του παρελθόν; Γιατί δεν έσπευσαν ορισμένοι να το εκμεταλλευτούν;

Η απάντηση είναι ότι δεν μπήκαν στο πειρασμό οι αντίπαλοι της αριστεράς και των άκρων, να εκμεταλλευτούν την ποινική ιστορία ενός συνδικαλιστή και πολιτικού ακτιβιστή- που φέρεται να είναι ένας από τους εγκεφάλους της κομπίνας με τους φούρνους του Γιαννακόπουλου- επειδή αυτό που χαρακτηρίζει κατ΄εξοχήν τα κόμματα του φιλελεύθερου κέντρου- και αυτό αφορά και την κεντροδεξιά και την κεντροαριστερά- είναι η μετριοπάθεια. Η μετριοπάθεια με την έννοια ότι ο αντίπαλος δεν αντιμετωπίζεται σαν εχθρός, όπου όλα τα χτυπήματα επιτρέπονται, ειδικά εκείνα κάτω από την μέση, αλλά σαν πολιτικός αντίπαλος, οι θέσεις και οι αντιλήψεις του οποίου πρέπει να γίνονται σεβαστές. Και όπου η αντιπαράθεση δεν καταλήγει στην ανθρωποφαγία, αλλά στον συμβιβασμό.

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν μπορούμε να βρούμε μια νοητή γραμμή ανάμεσα στον τρόπο που συνδικαλίστηκε και ο Ρίζος Ρίζου (και οι άλλοι της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ), με τις αποκαλύψεις για τον "έντιμο βίο" του και τις εξωσυνδικαλιστικές του δραστηριότητες. Γιατί να θυμίσω ότι η ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ, εκτός από το "κατέβασμα του διακόπτη", δηλαδή έναν τρόπο συνδικαλισμού με απόλυτη αδιαφορία για τα κοινωνικό συμφέρον, η συνδικαλιστική οργάνωση που κάποτε ήλεγχε το ΠΑΣΟΚ, έχει μείνει στην ιστορία και για την κατασπατάληση δημοσίων πόρων, μέσα από τα ταξίδια, τις δεξιώσεις και τις πολυτελείς κρουαζιέρες που διοργάνωνε με χρήματα του δημοσίου, προς όφελος των ψηφοφόρων της οργάνωσης και των συνδικαλιστών.

Ενώ και το κατέβασμα του διακόπτη, σαν μια συνδικαλιστική τακτική "όλα για την πάρτη μας", με πλήρη αδιαφορία δηλαδή για τους υπολοίπους καταναλωτές ή για την εταιρεία- πόσο μάλλον για το δημόσιο ταμείο- πρέπει να την δούμε, που πιθανώς εξηγεί και το πώς κατέληξαν ορισμένοι από τους υπηρέτες αυτής της μορφής συνδικαλισμού.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr