Ο απών

Ο Κώστας Καραμανλής απουσιάζει από το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και αυτό φαίνεται να έχει στεναχωρήσει τους απανταχού φίλους του, που ανησυχούν πολύ που ο πρώην πρωθυπουργός ανησυχεί πολύ για τα λεγόμενα "εθνικά θέματα". Μπορούν όμως να παρηγορηθούν, όσοι νιώθουν τέλος πάντων τη σχετική στέρηση, μελετώντας και απολαμβάνοντας την βαρυσήμαντη ομιλία του πρώην προέδρου της ΝΔ, στην Συνεταιριστική Ενωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος, καθώς εκθειάζει "τα ακτινίδια, τα δημητριακά, το βαμβάκι και τον καπνό" και όλα τα άλλα ωραία προϊόντα της όμορφης Ξάνθης στον κινέζο πρέσβη.

Η απουσία του κ. Καραμανλή από το Συνέδριο οφείλεται βέβαια στις διαφωνίες που έχει με την πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, διαφωνίες όσον αφορά τη λειτουργία των θεσμών, βλέπε υποκλοπές, αλλά και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, κυρίως όσον αφορά τη σχέση μας με την Τουρκία. Αν και σε αντίθεση με τον κ. Σαμαρά, που προτείνει να διακόψουμε κάθε διάλογο με την Αγκυρα για παράδειγμα, έχει αποφύγει να διατυπώσει προτάσεις για μια άλλη πολιτική.

Εν πάση περιπτώσει, ο πρώην πρόεδρος διαφωνεί (γενικώς με τον Μητσοτάκη) και γι΄αυτό και προτίμησε, αντί να μιλήσει και να διαφωνήσει (και να κάνει ζημιά στο κόμμα), να απουσιάσει και να μην μιλήσει (και πάλι να κάνει ζημιά στο κόμμα.)

Αλλά θα έλεγε κανείς ότι η "παρουσία ως απουσία", είναι μια σταθερά στην πολιτική καριέρα του Κώστα Καραμανλή. Είναι εκεί, αλλά σιωπηλός. Ωσεί παρών. Ισως γιατί η ενεργός παρουσία απαιτεί κόπο και επιχειρήματα. Και ενίοτε προκαλεί και αντιδράσεις. Και οι αντιδράσεις έχουν κόστος. Αυτό που πάντα ήθελε να αποφύγει στην καριέρα του ο κ. Καραμανλής.

Για παράδειγμα, αν εξαιρέσει κανείς το τελευταίο διάστημα που έχει θυμώσει (όχι άδικα βεβαίως, να τα λέμε κι αυτά) με τον κ. Μητσοτάκη και έχει πάρει σβάρνα τα συνέδρια, τις παρουσιάσεις βιβλίων και τις εκδηλώσεις, όσο χρόνια παρέμενε απλός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Κοινοβούλιο, δεν είχε πάρει ούτε μια φορά τον λόγο. Υποθέτω κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ κοινοβουλευτικής αφωνίας. Ηταν ωσεί παρών, δηλαδή απών.

Μήπως όμως παρών ως απών δεν ήταν και την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ, όταν η χώρα κινδύνευε να βρεθεί εκτός Ευρώπης; Σιωπηλός δεν ήταν ακόμα και στις πιο κρίσιμες φάσεις εκείνης της δραματικής περιόδου; Με το ζόρι έκανε μια δήλωση την παραμονή των εκλογών, κι αυτή μάλλον τυπική. Απών δεν ήταν και από τα συλλαλητήρια του Μένουμε Ευρώπη; Μήπως είχε πει κάτι, μήπως είχε διαμαρτυρηθεί, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε με τις "άδειες Παππά" να δημιουργήσει ένα τηλεοπτικό τοπίο υποταγμένο στη βούληση του κυβερνώντος κόμματος; Μήπως είχε πει κάτι, είχε διαμαρτυρηθεί για τη σκευωρία Novartis, όταν κινδύνευαν να βρεθούν στο Ειδικό Δικαστήριο, οι κορυφαίοι παράγοντες της πολιτικής ζωής, ανάμεσά τους και δυο πρώην ομόλογοί του πρωθυπουργοί;

Απών και τότε ήταν όπως ήταν απών και σιωπηλός σε όλη τη διάρκεια της περιπέτειας του ΣΥΡΙΖΑ, για λόγους αδιευκρίνιστους, που έχουν πυροδοτήσει όμως διάφορες θεωρίες για τις υπόγειες σχέσεις του καραμανλισμού με το σύστημα Τσίπρα. Από τις συγγένειες των διαφόρων λαϊκισμών, δεξιού και αριστερού, μέχρι και κρυφές συμφωνίες με αντίτιμο τη ποινική λήθη για τη χρεοκοπία.

Η χρεοκοπία, που ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα με αφορμή το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ των Βαρβιτσιώτη- Δενδρινού. Εκεί όπου ο Ζαν Κλώντ Γιούνκερ παραδέχεται το λάθος του, ότι δηλαδή δεν έθεσε προ των ευθυνών της την κυβέρνηση Καραμανλή- εννοεί για το θηριώδες και μοιραίο έλλειμα του 15%- αναγνωρίζοντας ότι ήταν "αφέλεια που τους πίστεψε". Το μεγαλύτερο λάθος που έκανε όπως λέει.

Γράψαμε για την απουσία του Αλέξη Τσίπρα από το ντοκιμαντέρ και για τις αστείες δικαιολογίες που πρόβαλε, αλλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η πιο μεγάλη απουσία είναι του Κώστα Καραμανλή. Αυτός είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο. Πώς και γιατί έφθασε το έλλειμα σε σημείο, που η Ελλάδα να μην μπορεί να δανειστεί; Ακόμα χειρότερο: Πώς και γιατί έκρυψε το μέγεθος του προβλήματος και από τους εταίρους και από τους Έλληνες πολίτες;

Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός τότε Κώστας Καραμανλής, εν γνώσει του απέκρυψε το μέγεθος του ελλείματος. Ήξερε το μέγεθος του ελλείματος και το απέκρυψε. Θυμίζω ότι ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, έχει ενημερώσει το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου κατ΄ιδίαν και εμπιστευτικά, ότι το έλλειμα θα ξεπεράσει το 10%. Η κυβέρνηση εκείνη την εποχή αρνείται να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία και κρύβει τα νούμερα της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά στο περιβάλλον του Παπανδρέου τα στοιχεία έχουν γίνει γνωστά. Γι΄αυτό και στο προεκλογικό debate, ο Γιώργος Παπανδρέου ρωτάει τον Κώστα Καραμανλή ευθέως "πόσο θα φθάσει το έλλειμα"; Και ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής απαντά, "ίσως και 6%". Συνειδητά δηλαδή προσπαθεί να παραπλανήσει για τα στοιχεία της οικονομίας, αν και όλοι ξέρουν το μυστικό. Όλοι έχουν ενημερωθεί από τον Προβόπουλο.

Αυτό πώς μπορεί να το δικαιολογήσει; Δεν μπορεί και γι΄αυτό προτιμά να παραμείνει σιωπηλός και απών.

Όπως απών είναι από την πρώτη στιγμή, σε όλη τη συζήτηση που έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια, για το "πώς φθάσαμε στη χρεοκοπία". Η στρατηγική του "απόντος και σιωπηλού πρώην πρωθυπουργού" είναι όμως ένα μάθημα επικοινωνίας. Είναι μια έξυπνη στρατηγική…

Αντί να προσπαθήσει να υπερασπιστεί το έργο του ο κ. Καραμανλής, προτίμησε τη σιωπή. Ελπίζοντας- όπως και συνέβη όντως- ότι η χρονική απόσταση και η λήθη θα τον βγάλουν από το κάδρο. Εκτιμώντας δηλαδή, ότι αν με δική του πρωτοβουλία, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα πεπραγμένα του και να υπερασπιστεί τη θητεία του, επανέφερε τη συζήτηση στο κρυφό έλλειμα, στις προσλήψεις, στους stagiaires του Παυλόπουλου και στα greek statistics, μόνο χαμένος θα έβγαινε. Γι αυτό και προτίμησε τη σιωπή. Γι΄ αυτό και άφησε όλες τις επιθέσεις που δέχθηκε αναπάντητες. Ηταν εκεί μεν, πάντα υπό τη σχετική προστασία από τις επόμενες ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ταυτόχρονα και απών. Σιωπηλός. Η τέχνη να είσαι παρών ως απών, το ανώτερο στάδιο του καραμανλισμού.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr