Κλείνοντας το διαφωτιστικό άρθρο της στο χτεσινό "Βήμα της Κυριακής" (31.5.2026), υπό τον βιτριολικό τίτλο "Σαν (αν)έτοιμοι από καιρό…", η επιστημονική συντάκτρια Θεοδώρα Ν. Τσώλη παραθέτει τα λόγια του δόκτορος Μάικ Ράιαν, διευθυντή του προγράμματος για τις έκτακτες καταστάσεις δημόσιας υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.): "Η επιστήμη, η αλήθεια και τα γεγονότα έχουν σημασία. Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να λειτουργήσει σε έναν κόσμο στον οποίο η παραπληροφόρηση εξαπλώνεται ταχύτερα από τις νόσους. Η πιο ισχυρή παρακαταθήκη σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι η εμπιστοσύνη μεταξύ κυβερνήσεων και πολιτών, επιστημόνων και κυβερνήσεων και μεταξύ κρατών".
Έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν ότι το φαινόμενο της "μαζικής ακηδίας" -της αναισθησίας, με άλλα λόγια, που πλήττει ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού μετά από παρατεταμένες περιόδους κακουχιών- είναι διαχρονικό και πανανθρώπινο: σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, με ασυγκρίτως πολλαπλάσια συγκινησιακή φόρτιση αντιδρούμε στον πρώτο νεκρό μιας πολεμικής σύρραξης παρά στον εκατοστό χιλιοστό, όπως και στο πρώτο θύμα μιας πανδημίας παρά στο εκατομμυριοστό. Εάν στο εκρηκτικό μείγμα προσθέσουμε και τη ραγδαία επιδείνωση των "αντικειμενικών συνθηκών" -κλιματική αλλαγή, υπερτουρισμός, προσφυγικές μετακινήσεις, ένοπλες συγκρούσεις- κατανοούμε πως καθημερινά κλωτσάμε την καρδάρα με το γάλα και ό,τι προσωρινά κερδίζουμε με διευθετήσεις διεθνούς συνεργασίας, το ισοφαρίζουμε αμέσως κατόπιν (αναπληρώνουμε τη… χασούρα, εάν μου επιτρέπετε το μακάβριο οξύμωρο) με αυτοκτονικές κινήσεις, όπως το να ανατινάξουμε πετρελαιοπηγές ή να εκτοξεύσουμε τις τιμές των καυσίμων στα ύψη με αποκλεισμό των ζωτικών "περασμάτων".
Ενδεικτική γύρω από το πώς τα πάντα αλληλεπιδρούν με τα πάντα είναι η περίπτωση με την πανδημία γρίπης του 1918: σε μια εποχή που, όχι μόνο η έννοια του υπερτουρισμού, αλλά και αυτή ακόμη η έννοια του τουρισμού ήταν σχεδόν άγνωστη (κάναμε λόγο εισέτι για ολιγάριθμους "περιηγητές", όχι για πολυάριθμους "τουρίστες"), τον δικό τους ολέθριο ρόλο για την ακούσια μεταφορά του ιού ανέλαβαν τα αμερικανικά στρατεύματα στην Ευρώπη, κατά την τελευταία χρονιά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου· όταν επέστρεψαν "σπίτι τους" οι φαντάροι, χώρια από τα ψυχολογικά τραύματα ως επιζώντες της ανθρωποσφαγής, είχαν και τη γρίπη στις "αποσκευές" τους. Με το ίδια ακριβώς συλλογιστική, σήμερα ο υπερτουρισμός και τα προσφυγικά κύματα μεταφέρουν μέσα σε λίγες ώρες "αόρατους σιωπηλούς δολοφόνους" παντού και συμπιέζουν ασφυκτικά τα χρονικά "διαλείμματα" ανάμεσα στην προηγούμενη πανδημία και στην επόμενη. Πόσες πανδημίες κι εμείς οι φουκαράδες να αντέξουμε στη διάρκεια της ζωής μας;
Δεν θέλω να είμαι ο μουρτζούφλης που χαλάει το πάρτι, ειδικά αυτές τις ημέρες και ειδικά σε αυτό το ηλιόλουστο μεσογειακό μαιευτήριο που έχουμε απανωτά χαρμόσυνα γεννητούρια κομμάτων με εγγεγραμμένο στο γονιδίωμά τους τις παλιές καλές κοινοτοπίες, αλλά κάποιες σεβαστές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας (ούτε δεκαπέντε ώρες με το αεροπλάνο), στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, μια μεγάλη επιδημία Έμπολα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ., η υγειονομική κατάσταση τίθεται ήδη εκτός ελέγχου. Το χειρότερο; Δεν ξέρω εάν οι "ψεκ" του Κονγκό βρίσκονται σε διαρκή ανοιχτή επικοινωνία με τους "ψεκ" της Ελλάδας ή με τους "ψεκ" όπου αλλού, αλλά είναι και αυτοί απολύτως πεπεισμένοι ότι η επιδημία Έμπολα είναι… ανύπαρκτη, μια κακόγουστη σαδιστική φάρσα των πάμπλουτων αργόσχολων για να περιορίζουν, να βασανίζουν κι εντέλει να εξοντώνουν τη δύσμοιρη πλειονότητα της ανθρωπότητας. Ούτε θέλω να σκέφτομαι την αντίδραση των δικών μας "ψεκ", έτσι και ο Έμπολα κοπιάσει στα μέρη μας.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr