Η πολυκατοικία ανήκει στον τύπο των πανελόσπιτων που χτίστηκαν μαζικά στην Κεντρική Ευρώπη τη δεκαετία του 1950, πρακτικές, αλλά συχνά στεγνές στη λογική τους. Μικρά δωμάτια, απομονωμένα το ένα από το άλλο, αδύναμη κυκλοφορία φωτός, χώροι που μοιάζουν με κελιά παρά με σπίτι.

Οι αρχιτέκτονες του B² Architecture αντιμετώπισαν αυτή την πρόκληση κατεδαφίζοντας σχεδόν όλα τα εσωτερικά χωρίσματα. Στη θέση τους εμφανίστηκε ένας ρευστός, ενιαίος, ανοιχτός, χώρος.

Το πράσινο ως "σπονδυλική στήλη”

Στο κέντρο του διαμερίσματος τοποθετήθηκε ένας κεντρικός όγκος, ένα compact σώμα που φιλοξενεί το μπάνιο και το walk-in γκαρνταρόμπα. Αυτός ο όγκος είναι ντυμένος στα πράσινα. Όχι τυχαία. Το πράσινο λειτουργεί ως "αγκυροβόλι" μέσα στο ανοιχτό πλάνο, ένα σημείο αναφοράς γύρω από το οποίο ξεδιπλώνεται η καθημερινότητα: το πρωινό καφέ, η επιστροφή από τη δουλειά, το παιχνίδι των παιδιών. Χωρίς αυτό το χρωματιστό σταθερό σημείο, ο ανοιχτός χώρος θα κινδύνευε να γίνει αόριστος. Με αυτό, αποκτά δομή, ακόμα και χωρίς τοίχους.

Οι κύριοι χώροι ζωής είναι προσανατολισμένοι προς την πλευρά της πόλης, η θέα στην πλατεία γίνεται επέκταση του εσωτερικού. Τα πιο ιδιωτικά τμήματα του διαμερίσματος, η ησυχία της κρεβατοκάμαρας, ανοίγονται στην εσωτερική αυλή, λουσμένα σε διαφορετικό, πιο ήρεμο, φως.

Μπλε και Ροζ: Δύο Διαφορετικές Ψυχολογίες

Αν το πράσινο οργανώνει, το μπλε συγκεντρώνει. Ενσωματωμένα έπιπλα σε αποχρώσεις μπλε ορίζουν τον χώρο μελέτης και τη βιβλιοθήκη, ένα νησί συγκέντρωσης και περισυλλογής μέσα στη ζωντανή καθημερινότητα του σπιτιού. Δεν χρειάζεται πόρτα για να νιώσεις ότι "μπαίνεις" σε διαφορετικό χώρο. Το χρώμα κάνει αυτή τη δουλειά αθόρυβα και αποτελεσματικά.

Το ροζ εμφανίζεται πιο διακριτικά, σε επιφάνειες που σκόπιμα ενσωματώνονται στη σύνθεση, δίνοντας θερμότητα χωρίς να κυριαρχεί. Μαζί, οι τρεις χρωματικές στρώσεις, πράσινο, μπλε, ροζ, δεν "διακοσμούν". Χαρτογραφούν. Καθορίζουν ζώνες και διαθέσεις, σχεδιάζουν έναν άτυπο χάρτη του σπιτιού χωρίς να ανατρέξουν σε τοίχους ή σε σήμανση.

Ο δομικός σκελετός του κτιρίου, δοκοί, υποστυλώματα, σκυρόδεμα, δεν αποκρύφθηκε. Αντίθετα, αναδείχθηκε. Πάνω του επαλείφθηκε ομοιόμορφη τσιμεντένια επίστρωση που μαλακώνει τις υφές και αυξάνει την αντίληψη του ύψους. Το δρύινο πάτωμα προσφέρει θερμό υπόβαθρο. Χάλκινες λεπτομέρειες, σε χερούλια, φωτιστικά, μεταλλικές λεπτομέρειες, εισάγουν ένα αίσθημα ακρίβειας και χειροτεχνίας.

Οι πρωτοπόροι των χρωμάτων στην αρχιτεκτονική

Το ερώτημα "ποιος πρώτος χρησιμοποίησε το χρώμα ως αρχιτεκτονικό εργαλείο" παραπέμπει συχνά στον Le Corbusier και δικαιωματικά. Με την "Polychromie Architecturale” που ανέπτυξε το 1931, ο Ελβετογάλλος αρχιτέκτονας δημιούργησε μια παλέτα 63 αποχρώσεων σχεδιασμένων ειδικά για να "σχηματίζουν χώρο". Ήδη στο έργο για τα "Quartiers Modernes Frugès” στο Pessac (1923–1925) μιλούσε για "μια εντελώς νέα σύλληψη της πολυχρωμίας στην υπηρεσία ενός καθαρά αρχιτεκτονικού στόχου: να δίνει σχήμα στον χώρο μέσω της φυσικής του χρώματος".

Ωστόσο, πριν από τον Le Corbusier, ήταν ο Γερμανός αρχιτέκτονας Bruno Taut ήταν εκείνος που πρώτος έκανε το χρώμα συστατικό στοιχείο της κατοικίας. Ήδη από τη δεκαετία του 1910, ο Taut υποστήριζε ότι "το χρώμα δεν είναι ακριβό όπως τα γλυπτά και τα στολίδια, αλλά σημαίνει χαρούμενη ύπαρξη".

Σχεδίασε τη "Gartenstadt Falkenberg” στο Βερολίνο, την πρώτη ζωηρά χρωματιστή κηπούπολη στην ιστορία, με προσόψεις σε κόκκινα, ελαιόπρασινα και κίτρινα. Για τον Taut, "το χρώμα ήταν το σημείο εκκίνησης ενός νέου στυλ πριν ακόμα ορισθεί η φόρμα".

Στο ίδιο πνεύμα, το κίνημα "De Stijl”, με τους Gerrit Rietveld και Theo van Doesburg, χρησιμοποίησε τα πρωτεύοντα χρώματα ως γλώσσα διαμόρφωσης του χώρου, ενώ στη Σχολή Bauhaus, ο Wassily Kandinsky πειραματίστηκε με περισσότερες από 170 αποχρώσεις στο ίδιο του το σπίτι, αναζητώντας τη συναισθηματική γλώσσα κάθε χρώματος.

Επομένως, το συγκεκριμένο διαμέρισμα στην Πράγα δεν ανακαλύπτει εκ νέου τον τροχό. Αντλεί από μια βαθιά παράδοση που αντιμετωπίζει το χρώμα ως δομικό στοιχείο ,εξίσου σημαντικό με το φως, την αναλογία, την υλικότητα. Ένα πράσινο κουτί οργανώνει. Μια μπλε κόγχη απομονώνει προστατευτικά. Ένα ροζ επίπεδο ζεσταίνει.

Φωτογραφίες: Alexander Dobrovodský

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr