"Χαφιές" και πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις. Δεν νομίζω να υπάρχει πιο κλασική κατηγορία- α ναι και πράκτορας της Ασφάλειας του Μανιαδάκη- πιο κλασική κατηγορία για ένα κομμουνιστή που βρέθηκε εκτός γραμμής και στη δυσμένεια της καθοδήγησης. Πόσοι και πόσοι αγνοί κομουνιστές που διαφώνησαν με την ηγεσία του ΚΚΕ, δεν βρέθηκαν, σε διάφορες εποχές, κατηγορούμενοι ως πράκτορες των Άγγλων και της Ιντέλιτζενς Σέρβις; Αμέτρητοι.
Πόσοι δεν πέθαναν με αυτή τη ρετσινιά, για να αποκατασταθούν πολλά χρόνια αργότερα. Ακόμα και ο Νίκος Ζαχαριάδης, όταν διεγράφη από το κόμμα ως "αντικομματικό, φραξιονιστικό, αντιδιεθνιστικό και εχθρικό στοιχείο" (7η πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ 18-24 Φεβρουαρίου 1957), κατηγορήθηκε ότι "αντικειμενικά δικαίωσε την επέμβαση των άγγλων ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα" (σσ. οι Άγγλοι με μικρό α εννοείται, όσο μικροπρεπής και άδικη και η πολιτική τους). Όχι ακριβώς πράκτορας δηλαδή, αλλά περίπου…
Υπό αυτή την έννοια, το να βρεθεί ένας ειδικός στην ιστορία του κομουνιστικού κινήματος όπως ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης (βλ. "Εμφύλια Πάθη", εκδόσεις Μεταίχμιο, "Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, αλλά και πιο πρόσφατα συγγραφέας του εξαιρετικού "Στην Σκιά του Στάλιν", μια παγκόσμια ιστορία του ελληνικού Κομουνισμού, εκδόσεις Αλεξάνδρεια) αντιμέτωπος με την κατηγορία ότι είναι πράκτορας των Άγγλων, ότι δηλαδή χρηματοδοτείται από τις βρετανικές υπηρεσίες (βλ. Documento), μοιάζει λίγο με "επαγγελματική ασθένεια". Σαν ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων να βρεθεί ξαφνικά κατηγορούμενος για έναν φόνο που έχει γίνει, όπως ακριβώς εκείνος έχει περιγράψει σε ένα βιβλίο του.
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. καθηγητής, ερμήνευσε την κατηγορία διαφορετικά. Αντί να πέσει δηλαδή στα πατώματα και να θρηνεί, το πήρε σχεδόν στο καλαμπούρι- από "σκαιός αντικομουνιστής αναβαθμίστηκα σε Τζέημς Μπόντ", έγραψε στη δήλωση- απάντησή του- συνέδεσε (και σωστά νομίζω) την επίθεση εναντίον του, με τον ρόλο του ως συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα- του Αλέξη Τσίπρα που "θα έρθει να γκρεμίσει το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου", γράφει στην ίδια δήλωση και υποθέτω ότι συνεχίζει τα καλαμπούρια- ενώ εξήγησε και τον στόχο της όλης ιστορίας:
"Ίσως εκτός από τον προφανή στόχο της συκοφαντίας, να κρύβεται κι ένας ακόμη. Αφού γράφουν ότι ο Τσίπρας έχει δίπλα του πράκτορες, δικαιούμαστε να τον ακούμε για λόγους εθνικής ασφάλειας.".
Με άλλα λόγια- τι πιο "αριστερή" αντίδραση από αυτή…- εξήγησε την επίθεση που δέχθηκε από μια εφημερίδα που υπήρξε ίσως η πιο αυθεντική φωνή του ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της ηγεμονίας του, ως μια ακόμα δεξιά συνωμοσία, προφανώς από το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου. Έβαλαν δηλαδή οι δεξιοί την αριστερή εφημερίδα να γράψει για τις σχέσεις του Μαραντζίδη με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, ώστε να έχουν άλλοθι να παρακολουθεί μετά η ΕΥΠ τον Τσίπρα!!!
Πρωτότυπο. Δεν γνωρίζω καλά τα πρακτοριλίκια συνεπώς δεν μπορώ να αποφανθώ (με τη γνωστή βεβαιότητα του Έλληνα δημοσιογράφου που αποφαίνεται με κατηγορηματική διάθεση για όλα εκείνα που παντελώς αγνοεί) , πλην όμως δεν μου φαίνεται και η πιο οξυδερκής ανάλυση. Να οφείλεται στο πάθος του κ. καθηγητή για το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου; Να οφείλεται στη ρομαντική αντίληψη ότι ένας "αριστερός δημοσιογράφος” δεν μπορεί να υποκύψει στη συκοφαντία;
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο εκλεκτός του κ. καθηγητή έρχεται για να γκρεμίσει το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου. Ένα το κρατούμενο, αν και δεν βλέπω και σημάδια πανικού από το σύστημα. Μάλλον θα έχουν και άλλες δουλειές. Δεύτερον, θα αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και θα ενισχύσει το λαϊκό εισόδημα. Καλώς να έρθει. Να υποθέσουμε ότι θα φορολογήσει επιτέλους και τους εφοπλιστές; Τρίτον, θα ενισχύσει τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών που έχουν κακοποιηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν, γιατί ομολογουμένως οι επιδόσεις των κρατούντων στο θέμα λογοδοσία δεν είναι και οι καλύτερες. Καμία αντίρρηση.
Καμία αντίρρηση, πλην όμως δικαιούμαστε να δυσπιστούμε. Κυρίως όσον αφορά τους θεσμούς. Γιατί μεγαλύτερη κακοποίηση από αυτήν που υπέστησαν επί ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, όταν η Γεροβασίλη μάλωνε δημοσίως τους δικαστές που δεν ακολουθούν τη λαϊκή γραμμή στον "στημένο διαγωνισμό" για τις τηλεοπτικές άδειες, όταν οι πολίτες καλούνταν να ψηφίσουν σε δημοψήφισμα επί ενός αγγλικού κειμένου που δήθεν τάχα μου ήταν η πρόταση των δανειστών ή όταν το σύνολο του πολιτικού κόσμου διασύρονταν και απειλούνταν με παραπομπή στο ειδικό δικαστήριο, από μια παρακρατική οργάνωση που δρούσε εντός της Δικαιοσύνης, τέτοια κακοποίηση δεν έχουν υποστεί ποτέ μεταδικτατορικά.
A propos τότε, αυτοί που τώρα κατηγορούν για πρακτοριλίκια του Νίκου Μαραντζίδη, ήταν οι εκλεκτοί βραχίονες του συστήματος Τσίπρα. Αυτό και αν είναι εκδίκηση.
Πηγή: capital
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr