Στην Ελλάδα, οι δανειολήπτες που πήραν στεγαστικά δάνεια για να αποκτήσουν ακίνητα, έχουν μοιραστεί σε "φυλές". Μια από αυτές είναι οι προσφεύγοντες στον νόμο Κατσέλη. Πολίτες που στα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης βρέθηκαν σε οικονομική δυσχέρεια και αδυναμία αποπληρωμής του δανείου τους.
Κατέφυγαν στον νόμου που ψηφίστηκε το 2010 μαζικά με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν τα ειρηνοδικεία όλης της χώρας. Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 14 χρόνια για να κλείσει αυτός ο κύκλος. Από τους συνολικά περίπου 300.000 προσφεύγοντας, πάνω από τους μισούς δεν έπεισαν τα δικαστήρια ότι είναι ευάλωτοι οπότε βρέθηκαν με αρρύθμιστα χρέη. Όσοι δικαιώθηκαν είναι σήμερα οι πιο καλά θωρακισμένοι οφειλέτες καθώς το στεγαστικό τους δάνειο, από χθες έχει καταστεί ουσιαστικά άτοκο και με… νόμο.
Μέσα σε αυτόν τον πληθυσμό των δανειοληπτών, υπάρχουν κάποιοι -ο αριθμός εκτιμάται ότι δεν είναι πολύ μεγάλος- οι οποίοι αν και μπήκαν στον νόμο Κατσέλη δεν κατάφεραν να την εξυπηρετήσουν.
Εδώ προκύπτει η πρώτη διαφωνία. Λέει η μία πλευρά -με την οποία συμπλέουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης- ότι αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν τον ευνοϊκό τρόπο υπολογισμού των τόκων στη διάθεσή τους νωρίτερα, δεν θα έχαναν τη ρύθμιση του νόμου Κατσέλη (σ.σ χάνεται όταν δεν πληρώνονται τρεις δόσεις). Άρα, θα έπρεπε να συμπεριληφθούν και αυτοί στον νόμο που ψήφισε η Βουλή.
Και έρχεται η άλλη άποψη με την οποία ταυτίζεται η κυβερνητική πλευρά: "Η αναδρομική επανεξέταση αυτών των υποθέσεων θα δημιουργούσε σοβαρή νομική και συστημική αβεβαιότητα, καθώς θα απαιτούσε να ανοίξουν ξανά χιλιάδες παλιές υποθέσεις, πολλές από τις οποίες βασίζονται σε δικαστικές αποφάσεις δεκαετίας. Επιπλέον, στις περιπτώσεις όπου ο οφειλέτης έχει εκπέσει από τη ρύθμιση, σημαίνει ότι δεν έχει καταβληθεί σημαντικός αριθμός δόσεων. Άρα δεν τίθεται θέμα αναδρομικής επιστροφής για ποσά που δεν πληρώθηκαν ποτέ".
Εκτιμάται ότι αυτό το πρώτο "μέτωπο" δεν θα μείνει έτσι. Το επιχείρημα ότι πρέπει να εξεταστεί το κατά πόσο αυτός που έχασε τη ρύθμιση θα έπρεπε και αυτός να έχει καλύτερη μεταχείριση, θα μεταφερθεί σύντομα στις αίθουσες του δικαστηρίου. Και εκεί θα έχουμε μια απάντηση και από την πλευρά της Δικαιοσύνης.
Μια δεύτερη "φυλή" είναι αυτοί που έχουν καταφύγει στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Πολλοί εξ’ αυτών έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τους προσφεύγοντες στον νόμο Κατσέλη. Όμως, δεν έχουν ούτε θα έχουν την ίδια μεταχείριση. Τα δικά τους δάνεια μπορεί να "κουρεύονται" αν το επιτρέπει ο αλγόριθμος ή να τακτοποιούνται σε πολλές δόσεις, όμως ο τόκος υπολογίζεται κανονικά επί του συνόλου του κεφαλαίου και όχι επί της δόσης.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ επιπλέον. Άλλη μια εστία διαφωνίας: Ευάλωτος ο ένας, ευάλωτος και ο άλλος. Γιατί να έχουν διαφορετική μεταχείριση; Υπάρχει φυσικά το τεχνοκρατικό επιχείρημα ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου για την οποία έγινε και όλη αυτή η ιστορία αναφέρεται ρητά στα δάνεια του συγκεκριμένου νόμου.
Από εκεί και πέρα, εγείρεται το επιχείρημα ότι αν άλλαζε ο τρόπος υπολογισμού των τόκων και για όλα τα δάνεια του εξωδικαστικού, στην πραγματικότητα θα ερχόμασταν αντιμέτωποι με την κατάρρευση της στεγαστικής πίστης στη χώρα καθώς όλοι όσοι εξυπηρετούσαν κανονικά τα δάνειά τους, θα επιζητούσαν τον ευνοϊκό τρόπο υπολογισμού των τόκων σταματώντας να πληρώνουν τις δόσεις τους.

Η 3η "φυλή" είναι αυτοί που κρατούν ενήμερα τα δάνειά τους με ή χωρίς κόπο. Γι’ αυτούς είναι όλοι σύμφωνοι ότι εγείρεται σοβαρό ηθικό ζήτημα (καθώς ο συνεπής φτάνει στο σημείο να έχει τη χειρότερη μεταχείριση από όλους) όμως επίσης αναγνωρίζουν ότι είναι πολύ περιορισμένα τα περιθώρια να γίνει κάτι γι’ αυτούς.
Έτσι, το ζητούμενο είναι πλέον να κλείσουν οριστικά οι "αμαρτίες" του παρελθόντος (σ.σ ακριβώς γι’ αυτό το λόγο προωθήθηκε και η ρύθμιση για την μικρότερη 4η φυλή των δανειοληπτών με τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο) και πλέον να μπει η αγορά της στεγαστικής πίστης σε έναν ρυθμό με κοινούς κανόνες για όλους.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

