Η ρίζα του ονόματος "Escobar” πάει πίσω στον 16ο αιώνα. Το 1580 ο Juan de Garay ίδρυσε για δεύτερη φορά το Μπουένος Άιρες και δύο χρόνια αργότερα, το 1582, μοίρασε γη στην περιοχή σε όσους τον είχαν συνοδεύσει στην αποστολή από την Παραγουάη. Ένας από τους 63 ανθρώπους που έλαβαν γη ήταν ο Alonso de Escobar.

Από τότε, η περιοχή άρχισε να αναφέρεται ανεπίσημα ως "Cañada de Escobar" ή "Pagos de Escobar", δηλαδή "το ρέμα/τα εδάφη του Escobar", παίρνοντας έτσι το όνομα από αυτόν τον πρώτο ισπανό κάτοχο γης.

Με λίγα λόγια: το "Escobar" δεν τιμά κάποιο πρόσωπο συνδεδεμένο με το γκολφ ριζόρτ ή με την Casa Escobar, είναι απλώς η γεωγραφική του διεύθυνση, ένα όνομα που ανάγεται σε έναν Ισπανό αποικιοκράτη του 16ου αιώνα και επιβίωσε μέσα από έναν σιδηροδρομικό σταθμό του 19ου αιώνα.

Το αρχιτεκτονικό γραφείο Luciano Kruk

Το αρχιτεκτονικό γραφείο που υπογράφει την Casa Escobar ιδρύθηκε το 2012 από τον Αργεντίνο αρχιτέκτονα Luciano Kruk, με έδρα στη συνοικία Belgrano του Μπουένος Άιρες. Ο Kruk, γεννημένος το 1974, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες το 2000 και δίδαξε εκεί Σχεδιασμό έως το 2009.

Πριν δημιουργήσει το προσωπικό του στούντιο, εργάστηκε για περισσότερο από μία δεκαετία ως συνέταιρος στο γραφείο BAKarquitectos, όπου το έργο του τιμήθηκε επανειλημμένα σε αρχιτεκτονικές μπιενάλε της επαρχίας του Μπουένος Άιρες.

Casa Escobar: Η επιθυμία του ζευγαριού

Πίσω από την Casa Escobar βρίσκεται η ιστορία ενός νέου ζευγαριού που αναζητούσε αρχικά ένα σπίτι για τα Σαββατοκύριακα, με τη σκέψη όμως ότι αυτό θα γινόταν σύντομα η μόνιμη κατοικία τους.

Ζήτησαν έναν κύριο χώρο διαβίωσης που να ξεχωρίζει, ψηλότερο από τα υπόλοιπα δωμάτια και
τοποθετημένο λίγο πάνω από το φυσικό επίπεδο του εδάφους, ώστε να ανοίγεται η θέα προς τον περιβάλλοντα χώρο.

Στο πρόγραμμα περιλαμβανόταν μια κύρια κρεβατοκάμαρα με δικό της μπάνιο και δύο ακόμη υπνοδωμάτια, προορισμένα για παιδιά που σχεδίαζαν να αποκτήσουν, μαζί με ένα δωμάτιο παιχνιδιού όσο το δυνατόν πιο απομακρυσμένο από την κοινωνική ζώνη του σπιτιού.

Βασική τους επιθυμία ήταν η καθιστική και η τραπεζαρία να επικοινωνούν με μια ημιυπαίθρια επέκταση συνδεδεμένη απευθείας με μια πισίνα, ενώ ολόκληρο το σπίτι να "ανοίγεται" στη βλάστηση γύρω του, με σημεία ειδικά διαμορφωμένα για την παρατήρησή της.

Η αρχιτεκτονική απάντηση

Το οικόπεδο βρίσκεται στο Haras Santa María de Escobar, μια περιφραγμένη κοινότητα στον βόρειο άξονα, περίπου 54 χιλιόμετρα από το κέντρο του Μπουένος Άιρες, σε μια γειτονιά οργανωμένη γύρω από γήπεδο γκολφ. Το συγκεκριμένο οικόπεδο διακρίνεται για το επίπεδο ανάγλυφό του και την προνομιακή θέα προς το γήπεδο και μια εκτεταμένη πράσινη έκταση στραμμένη προς τον βορρά.

Το γραφείο επέλεξε δύο υλικά με ελάχιστες ανάγκες συντήρησης -εκτεθειμένο σκυρόδεμα και γυαλί- επιδιώκοντας μια ενιαία, συνεκτική μορφολογία. Η κύρια πλατφόρμα, που στεγάζει την είσοδο και τον κοινωνικό πυρήνα του σπιτιού, λειτούργησε ως αφετηρία του σχεδιασμού, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια διατάχθηκαν σε ενδιάμεσο ύψος. Αυτή η διαβάθμιση επέτρεψε στους χώρους να συνδέονται οργανικά μεταξύ τους, διατηρώντας παράλληλα τη δική τους αυτονομία.

Ένας διάδρομος κυκλοφορίας και εξυπηρέτησης, τοποθετημένος στην πρόσοψη, προστατεύει την ιδιωτικότητα των πιο σημαντικών δωματίων, τα οποία στρέφονται προς το πίσω μέρος του
οικοπέδου.

Σχεδόν τυφλός προς τον δρόμο, ο διάδρομος αυτός "ανοίγει" μόνο μέσα από επιμήκεις χαραμάδες φωτισμού, με αποτέλεσμα η πρόσοψη να παραμένει σε μεγάλο βαθμό κλειστή, ενώ η πίσω όψη επικοινωνεί ελεύθερα με το τοπίο μέσα από ένα σχεδόν εξ ολοκλήρου διάφανο κέλυφος.

Ο φέρων οργανισμός βασίζεται σε δύο παράλληλες ανεστραμμένες δοκούς που διατρέχουν όλο το μήκος του κτιρίου. Τοποθετημένες οπισθοχωρημένα τόσο στην πρόσοψη όσο και στο πίσω μέρος, ενισχύουν οπτικά την οριζόντια αίσθηση του όγκου και οργανώνουν ταυτόχρονα τον διάδρομο υπηρεσιών μπροστά, καθώς και τους κοινωνικούς χώρους και την ημιυπαίθρια βεράντα πίσω.

Τα ανοίγματα σχεδιάστηκαν σαν οριζόντια "κάδρα", ώστε να πλαισιώνουν τη θέα προς τη βλάστηση και το γήπεδο γκολφ, ενώ σειρές δέντρων στα όρια του οικοπέδου προσφέρουν επιπλέον ιδιωτικότητα από τις γειτονικές κατοικίες.

Η πισίνα, όπως ζήτησε το ζευγάρι, ενσωματώθηκε στη βεράντα του σπιτιού. Σχεδιάστηκε ως μια ορθογώνια "πλάκα" με τρεις προεξέχουσες πλευρές που αποκρύπτουν το βάθος της, αφήνοντας να φανεί μια επιφάνεια νερού που μοιάζει να αιωρείται -τόσο όταν το σπίτι παρατηρείται απ’ έξω όσο και από το εσωτερικό του.

Από την κορυφή της βεράντας, η επιφάνεια του νερού αντανακλά τον ουρανό, δημιουργώντας ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο "πορτρέτο".

Το αποτέλεσμα είναι ένας συμπαγής όγκος με λιτό περίβλημα, μέσα στον οποίο οι διαφορετικές στάθμες, το φυσικό φως και τα ξεχωριστά "κελύφη" κάθε δωματίου δημιουργούν ποικίλες χωρικές εμπειρίες. Μέσα από απλές γραμμές και χώρους χωρίς περιττά στοιχεία, η Casa Escobar επιδιώκει έναν στενό διάλογο με το φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει, μια ζεστή, οικεία κατοικία, παρά τη βιομηχανική σκληρότητα του σκυροδέματος που τη χτίζει.

Φωτογραφίες: Daniela Mac Adden
Για περισσότερες πληροφορίες: lucianokruk.com

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr