Το κτίριο γραφείων Oxygen, του οποίου η αρχιτεκτονική μελέτη και επίβλεψη ανήκει στο γραφείο Potiropoulos+Partners, τιμήθηκε με τρίτη διεθνή διάκριση, αποσπώντας το VAND Design Award 2026.

Το τρίτο βραβείο έρχεται να προστεθεί στο A+ Architizer Award – Special Mention και στο BIG SEE Architecture Award 2026 – Winner.

Είναι ένας χώρος 3.900 τ.μ. στο Μαρούσι, απέναντι από το Άλσος Παραδείσου, που αξιοποιεί τις φυσικές πηγές ενέργειας στο μέγιστο δυνατό. Έχει κατασκευαστεί από την Sustain.gr με έμφαση στη φύση και την ευεξία των εργαζομένων.

Παρέχει, για παράδειγμα, γυμναστήριο 147 τ.μ., διώροφο αίθριο και άφθονο φυσικό φωτισμό. Εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ενεργειακά αποδοτικά συστήματα VRV, φορτιστές ηλεκτρικών οχημάτων (EV) και προηγμένο σύστημα διαχείρισης καθαρού αέρα, όλα προστίθενται στον "βωμό" της ευεξίας των εργαζομένων.

Σίγουρα το συγκεκριμένο έργο θα αποτελέσει για τη συγκεκριμένη περιοχή, ένα επόμενο βήμα προς τα κτίρια γραφείων του 21ου αιώνα. Αλλά ας αφήσουμε το αρχιτεκτονικό γραφείο να περιγράψει το έργο με τα δικά του λόγια. Κρίνουμε κι εμείς ότι ένα βιώσιμο κτίριο, δεν είναι τάση, αλλά υποχρεωτική μεταβλητή στην κατασκευή, άρα ανάγκη.

OXYGEN Workplace - Κτίριο γραφείων στο Μαρούσι

Την περίοδο που διανύουμε, καθώς η περιβαλλοντική αστάθεια και οι διαρκείς μετασχηματισμοί των οικοσυστημάτων αναθεωρούν ριζικά τις συνθήκες παραγωγής χώρου και κατοίκησης, η αρχιτεκτονική καλείται να επαναπροσδιορίσει τις θεωρητικές και μεθοδολογικές της συντεταγμένες. Η μετάβαση προς βιώσιμα μοντέλα δεν συνιστά απλώς μια τεχνολογική ή ενεργειακή προσαρμογή, αλλά απαιτεί μια ουσιαστική επαναξιολόγηση της σχέσης μεταξύ ανθρώπου, φύσης και δομημένου περιβάλλοντος.

Στη σύλληψη της ιδέας του OXYGEN Workplace υπερβαίνεται η πρόσληψη του κτιρίου ως αυτοαναφορικού αντικειμένου και επαναδιατυπώνεται ως πεδίο διαμεσολάβησης, όπου η οργάνωση, η υλικότητα και το φυσικό στοιχείο συνδιαμορφώνουν ένα πολυπαραγοντικό πλέγμα σχέσεων.

Καθοριστική επιλογή αποτέλεσε η προσέγγιση του σχεδιασμού ως έκφραση μιας ευρύτερης περιβαλλοντικής συνθήκης, όπου η φύση ενσωματώνεται στην σύνθεση ως κύριο συστατικό της. Το κτίριο εγγράφεται στο φυσικό του χώρο μέσα από μια δυναμική διάδρασης με το Άλσος Ευνίκη, που βρίσκεται ακριβώς στην απέναντι πλευρά του, επί της Λεωφόρου Αμαρουσίου-Χαλανδρίου. Άλσος και κτίριο συγκροτούν ένα συνεκτικό υπόβαθρο στο οποίο η χωρική ρευστότητα μεταξύ του "μέσα" και του "έξω" εδραιώνει ένα ενιαίο πεδίο εμπειρίας. Οι οπτικές φυγές και οι διαμπερείς σχέσεις που αναπτύσσονται ενισχύουν την αίσθηση της συνέχειας, ενώ τα εκτεταμένα υαλοστάσια επιτρέπουν τη διαρκή οπτική επαφή με το Άλσος, αμβλύνοντας τα όρια μεταξύ φυσικού και τεχνητού.

Κεντρική συνθετική αρχή συνιστά η ανάπτυξη μιας συνεχόμενης κυματιστής επιφάνειας, η οποία αναδεικνύεται σε βασική μορφολογική χειρονομία. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η λεπτομερειακή επεξεργασία των ακμών της, οι οποίες διαμορφώνονται με λεπτό καμπυλωμένο προφίλ ώστε να ενισχύεται η εντύπωση της αιώρησης και της κίνησης.

Ο σχεδιασμός ισορροπεί μεταξύ υλικής στιβαρότητας και αντιληπτικής ελαφρότητας. Το αναδιπλούμενο αυτό επίπεδο δεν λειτουργεί ως απλό περίβλημα, αλλά ως ενεργός ερμηνευτικός και μορφοποιητικός μηχανισμός παραγωγής χώρου. Η γενεσιουργός γεωμετρία ξεπροβάλλει από το έδαφος, αναδιπλώνεται, και στη συνέχεια αναπτύσσεται σε εναλλαγή κατακόρυφα και οριζόντια, εισάγοντας μια ογκοπλασία που βασίζεται στη διαδοχή των επιπέδων. Σχηματίζοντας, η ρέουσα αυτή επιφάνεια, ένα χωρικό σύστημα που καθορίζει οργανωτικά τις επιμέρους λειτουργίες και τη μορφολογική λογική, το κτίριο δίνει την αίσθηση ότι αναδύεται από το έδαφος ως συνθετική αντίστιξη προς το Άλσος Ευνίκη. Η κτιριακή μορφή δεν ερμηνεύτηκε κατά τη συνθετική διεργασία ως ένα προκαθορισμένο σχήμα, αλλά ως η φυσική κατάληξη των εσωτερικών συσχετίσεων και δυναμικών.

Καθώς η αναδιπλούμενη "ζώνη" εξελίσσεται προς το ανώτερο επίπεδο, η συμπαγής μορφή της αναδομείται σταδιακά σε διάτρητα επάλληλα στοιχεία φιλτράρoντας το φως του ήλιου. Η μετάβαση αυτή δεν αποτελεί απλώς μορφολογική διαφοροποίηση, αλλά υποδηλώνει μια επιτελεστική μετατόπιση της υλικής επιφάνειας: από στοιχείο δομικής συγκρότησης, σε μηχανισμό περιβαλλοντικής ρύθμισης, που επιτρέπει τη σκίαση, τη διάχυση του φυσικού φωτός και τη συλλογή ηλιακής ενέργειας. Η περιοχή αυτή του δώματος, με την διάχυτη φύτευση, λειτουργεί ως υπερυψωμένο τοπίο κοινωνικής συνάντησης και καθημερινής εργασίας.

Στον σχεδιασμό, ο χειρισμός των ορίων μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων γίνεται αντιληπτός ως "γραμμή” σύνδεσης και όχι διακοπής. Τα γυάλινα κουφώματα επιτρέπουν την συνεχή επαφή με τους φυτεμένους εξώστες, που ενσωματώνονται λειτουργικά στο κτίριο προσφέροντας ημιυπαίθριους χώρους συνεργασίας και χαλάρωσης.

Αντίστοιχα, στον περιβάλλοντα χώρο κυριαρχούν η υδάτινη επιφάνεια και εκτεταμένες φυτεύσεις. Το διακοσμητικό νερό σημαίνει την κύρια είσοδο του κτιρίου, ενώ σε συνδυασμό με τα "τελειώματα" χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος και το πράσινο, συμβάλλει στη ρύθμιση του μικροκλίματος. Συνολικά, η διαμόρφωση του OXYGEN Workplace βασίζεται στις αρχές του βιοφιλικού σχεδιασμού και της αειφορίας, συνθέτοντας ένα περιβαλλοντικά υπεύθυνο σύστημα που συμβάλλει καθοριστικά στον τρόπο με τον οποίο ο χρήστης βιώνει το κτίριο.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr