Αρχιτεκτονικά, ο Άλιμος βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο: δεν είναι πλέον απλώς "δυσπρόσιτο προάστιο με πόρτες στη θάλασσα", αλλά ένας δυναμικός τόπος όπου αρχίζουν να σκηνικοθετούνται ποιότητες. Τα καλά έργα υπάρχουν — όπως το Jade και το Serenity — ωστόσο η συνολική εικόνα εξακολουθεί να είναι ανομοιογενής.
Φωλιασμένο πάνω από το νέο αστικό τοπίο του Αλίμου, το διαμέρισμα D8 αξιοποιεί την προνομιακή του θέση με ανεμπόδιστη θέα προς τον Σαρωνικό και το υπό διαμόρφωση μέτωπο του Ελληνικού, για να αρθρώσει έναν εσωτερικό κόσμο όπου η αυστηρή γεωμετρία συναντά τη ρευστότητα του περιβάλλοντος. Ο σχεδιασμός υπογράφεται από τους Ανδρέα Ανδρουλακάκη και Τατιάνα Τζαναβάρα (kometka architects) σε συνεργασία με τον Αθανάσιο Κυρατζή, ενώ την κατασκευή ανέλαβε η Axiacon, τον φωτισμό η HALO και τη φωτογράφιση ο Γιώργος Κορδάκης.
Από την πρώτη στιγμή γίνεται σαφές ότι ο στόχος δεν ήταν απλώς ένα κομψό interior, αλλά μια σύνθεση που συνομιλεί συνεχώς με το τοπίο και τον ορίζοντα. Η ιδιαίτερη οργάνωση της κάτοψης—κυκλικά γύρω από τον πυρήνα του κλιμακοστασίου—και η πανοραμική θέα εγκαθιδρύουν τους δύο βασικούς άξονες του έργου: την εμπειρία της κίνησης γύρω από το κεντρικό "μήλο" και τη διαρκή, αδιαμεσολάβητη σχέση με το εξωτερικό. Το γεγονός ότι το διαμέρισμα διαθέτει εξαρχής δύο εισόδους ενισχύει αυτή τη ροϊκή λειτουργία, δημιουργώντας ένα δίκτυο κυκλοφορίας που δεν υπακούει σε γραμμικές ακολουθίες, αλλά σε μια περιμετρική αφήγηση. Έτσι, ο επισκέπτης δεν "περνά" απλώς από χώρους: περιηγείται, περιβάλει, επιστρέφει, με το βλέμμα να γλιστρά διαρκώς από τον πυρήνα προς το φως. Στον ενιαίο χώρο καθιστικού–τραπεζαρίας, ο σχεδιασμός υπογραμμίζει το σχήμα Π της απρόσκοπτης θέας. Η αντίθεση λευκών και μαύρων επιφανειών λειτουργεί ως οπτικός μετρονόμος που τονίζει βάθος και κατευθύνσεις, ενώ οι ελεύθερες κολώνες, αναπόφευκτα παρούσες, "εξαϋλώνονται" σχεδιαστικά: είτε εντάσσονται ως μέρος των επίπλων είτε επενδύονται με σκουρόχρωμα υλικά ώστε να αποφορτίζουν το πεδίο, ιδίως τις βραδινές ώρες. Πρόκειται για μια λεπτή χειρονομία που μετατρέπει ένα δομικό εμπόδιο σε στοιχείο συνθετικής συνέχειας, χωρίς να διακόπτει τον διάλογο με τον ορίζοντα.
Η κουζίνα, παρότι ευθέως συνδεδεμένη με την τραπεζαρία, αντιμετωπίζεται ως αυτόνομη οντότητα. Γήινα υλικά, με κυρίαρχη την καρυδιά και τις κεραμικές επιφάνειες, εισάγουν μια θερμή, υλικόφιλη ανάσα ανάμεσα στις αυστηρές γραμμές του συνόλου. Όλες οι επιφάνειες επενδύονται με καρυδιά, εντείνοντας την αίσθηση μιας συνεκτικής, "κλειστής" ενότητας, ενώ η νησίδα λειτουργεί ως γλυπτικό αντικείμενο: τα λοξά στηρίγματά της είναι το μοναδικό στοιχείο που παρεκκλίνει από την ορθοκανονικότητα, υποβάλλοντας κίνηση ακόμη και στην ακινησία. Η έμφαση στη λεπτομέρεια—χειρολαβές, γραμμικές εγκοπές, κεραμικά φινιρίσματα—μαρτυρά εμμονή στην κατασκευαστική ακρίβεια, χωρίς επιδεικτικότητα. Στο κυρίως υπνοδωμάτιο, ο σχεδιασμός εστιάζει στη χωρική σύνδεση με τον ιδιωτικό κήπο και στην αδιάκοπη θέα προς τη θάλασσα.
Μια εσοχή πρασίνου, ήσυχη και προστατευμένη, ενισχύει την αίσθηση γαλήνης που εκπέμπει ο Σαρωνικός· ο χώρος ισορροπεί έξοχα ανάμεσα στην εσωστρέφεια του καταφυγίου και την εξωστρέφεια του φυσικού περιβάλλοντος. Ο φωτισμός ενσωματώνεται διακριτικά σε επενδύσεις τοίχων και οροφών ώστε να αναδεικνύει υλικότητες και όγκους, ενώ όσα διακοσμητικά φωτιστικά επιλέγονται, λειτουργούν ως σχεδιαστικές δηλώσεις χωρίς να παρεμβάλλονται στη θέα. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και καθαρότητας, όπου τα βλέμματα και οι κινήσεις κατευθύνονται φυσικά προς το φως. Είναι ενδιαφέρον πώς το D8 μετατρέπει το "αναγκαστικό" σε αρετή.
Ο κεντρικός πυρήνας του κλιμακοστασίου, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως όριο, γίνεται το μέσο ενοποίησης της εμπειρίας: γύρω του οργανώνονται διαδοχές χώρων που δεν απομονώνονται, αλλά ρέουν. Η υλικότητα—το ζεστό ξύλο, οι κεραμικές επιφάνειες, οι καθαρές αντιθέσεις—καθοδηγεί την αφή, ενώ οι αυστηρές γεωμετρίες προσφέρουν ένα ουδέτερο πλαίσιο για την κίνηση του βλέμματος προς τον ορίζοντα του Ελληνικού, με τους γερανούς να υπενθυμίζουν τη διαρκή μεταμόρφωση της πόλης. Σε επίπεδο συνθετικής φιλοσοφίας, το έργο υπερασπίζεται μια "λιτή ακρίβεια": κάθε επιλογή είναι αποσταγμένη, χωρίς υπερβολές. Η καθαρότητα γραμμών και η φροντίδα στο detailing δεν εξελίσσονται σε ψυχρότητα, ακριβώς επειδή η σχέση με το φυσικό φως και τη θέα παραμένει ο πρωταγωνιστής. Το D8 δεν επιδεικνύει· πλαισιώνει. Δεν φωνάζει· ψιθυρίζει με συνέπεια. Έτσι, η καθημερινότητα του κατοίκου γίνεται μια σκηνοθετημένη περιήγηση ανάμεσα σε υφές, σκιές και ματιές προς τη θάλασσα—μια εμπειρία που νιώθεται, περισσότερο απ’ όσο περιγράφεται. Συνολικά, το D8 αποτελεί υπόδειγμα αστικής κατοίκησης που διαβάζει τον τόπο και τον εγγράφει στον χώρο: ένα διαμέρισμα που ενσωματώνει τη ροϊκότητα των κινήσεων, την οικονομία των μέσων και την ποίηση της θέας. Με την υπογραφή των kometka architects και της Axiacon, και με τον προσεκτικό φωτισμό της HALO, το έργο επιτυγχάνει αυτό που συχνά λείπει από τις σύγχρονες κατοικίες: έναν διακριτικό αλλά αδιάλειπτο διάλογο ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και την πόλη, ανάμεσα στην αυστηρότητα της γραμμής και την απαλότητα του ορίζοντα.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
