Υπό νορμάλ συνθήκες και σε άτομα με σώας τας φρένας, η ιδέα και μόνο να συγχωρεθεί ακόμη και ο πιο στυγερός κατά συρροήν εγκληματίας, αρκεί να μετανοήσει ειλικρινά λίγη ώρα (λίγα… δευτερόλεπτα ίσως) προτού πεθάνει, με επακόλουθη συνέπεια να συγκατοικήσει κατόπιν στον Παράδεισο μαζί με τα θύματά του για τον αιώνα τον άπαντα, φαντάζει γελοία, παρανοϊκή, αποκρουστική, ανατριχιαστική, ανυπόφορη –αναλόγως και με το πόσο εξοικειωμένο είναι το κάθε άτομο με το μαύρο χιούμορ. Στο κανονιστικό πλαίσιο της θρησκείας μας, όμως, η ίδια "τρελή ιδέα" ηχεί αρκούντως "λογική", έως και "απαραίτητη".
Πράγματι, εάν ρίξουμε μια επί τροχάδην ματιά σε πολλούς από τους "βίους αγίων" της Εκκλησίας μας, προσπεράσουμε το πραγματικό ή/και ολότελα επινοημένο "μαρτυρολόγιό" τους και, αφού ξεσκαρτάρουμε εκείνους που ολοφάνερα εντάσσονται στο ρεπερτόριο μιας ελληνορθόδοξης Ντίσνεϊλαντ, επικεντρωθούμε σε όσα υπήρξαν όντως "ιστορικά πρόσωπα", θα μείνουμε πιθανόν κατάπληκτοι από το πλήθος και την αγριότητα των εγκλημάτων που τέλεσαν προτού επιλέξουν το "σωστό στρατόπεδο", συγχωρεθούν και οδεύσουν μετά θάνατον προς αγιοκατάταξη.
Με πρώτο και πιο λαμπρό παράδειγμα τον Μεγάλο Κωνσταντίνο που πρόλαβε κι εξόντωσε το μισό του συγγενολόι επιδεικνύοντας ακραία σαδιστική ευρηματικότητα (λόγου χάριν, τη δεύτερη σύζυγό του, την Φαύστα, την… έβρασε ζωντανή) πριν –στο ψυχορράγημά του, κυριολεκτικά- δηλώσει "χριστιανός", μια ατελείωτη στρατιά "αγίων" μας, για τα τσεκαρισμένα της πεπραγμένα, πολύ δύσκολα θα γλύτωνε στην εποχή μας την ισόβια κάθειρξη.
Ταυτόχρονα και πλάι στους εγκληματίες "αγίους" μας, παρατάσσονται καμαρωτά οι μισάνθρωποι. Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος, στις διαβόητες Επιστολές του, δεν φείδεται μισανθρωπικών, μισογυνικών και ομοφοβικών σχολίων που, στις μέρες μας, δεν θα κατόρθωναν να αποφύγουν τη δαγκάνη του Νόμου εναντίον του Ρατσισμού, της Ξενοφοβίας και της Ρητορικής του Μίσους (τον ψηφίσαμε τον Σεπτέμβριο του 2014, επί συγκυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου). Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον απόστολο Παύλο και υπομνηματίζοντας, πιο συγκεκριμένα, την Προς Ρωμαίους Επιστολή του τελευταίου, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημείωνε ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι χειρότεροι από τα σκυλιά (τα σκυλιά χρησιμεύουν σε κάτι, ενώ οι ομοφυλόφιλοι δεν χρησιμεύουν σε τίποτε), είναι χειρότεροι και από τους δολοφόνους (οι δολοφόνοι διαχωρίζουν μονάχα το σώμα από τη ψυχή του θύματος, ενώ οι ομοφυλόφιλοι καταστρέφουν και τη ψυχή και το σώμα), ενώ σκόπιμο είναι, όπου τους εντοπίζουμε, να τους λιθοβολούμε. Από τον Χρυσόστομο έως τον Αμβρόσιο, ένα τσιγάρο δρόμος.
"Εκ πρώτης όψεως", έγραφα στα "Νέα" τον Μάρτιο του 2018, "θα έλεγε κανείς ότι ο Αμβρόσιος δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, αλλά αποκύημα της νοσηρής φαντασίας μιας βλάσφημης εικονοκλαστικής γραφίδας. Πράγματι, εάν μου λέγατε πριν από λίγα χρόνια ότι θα συνδυάζατε ποιητική αδεία στο ίδιο πρόσωπο τα μαρτυρικά Καλάβρυτα με τον άτυπο porte-parole ενός ναζιστικού κόμματος, της Χρυσής Αυγής, και αυτός ο εκπρόσωπος, επιπροσθέτως, θα ήταν ο πιο υψηλόβαθμος ιερωμένος της περιοχής, θα σας έλεγα με τη σειρά μου ότι και η σάτιρα πρέπει να έχει τα όριά της, κάποια εσκαμμένα κοινωνικής ευαισθησίας που καλό είναι να μην τα υπερβαίνουμε. Ουσιαστικά, δεν υφίσταται φασιστική, ρατσιστική, μισαλλόδοξη και, σε τελική ανάλυση, μισανθρωπική χοντράδα που να μην έχει βγει από τα χείλη αυτού του
ανθρώπου".
Από τον Μάρτιο του 2018 έως σήμερα κύλησαν ακόμη οκτώμισι "παραγωγικά" χρόνια για τον μισάνθρωπο των Καλαβρύτων και, στο διάστημα αυτό, όχι μονάχα δεν ανέκρουσε πρύμναν με την υποψία έστω κάποιας μορφής δημόσιας "μεταμέλειας", αλλά κυριολεκτικά έσπασε κάθε κοντέρ "χοντράδας": απέδωσε την τραγωδία στο Μάτι σε θεϊκή τιμωρία για το σύμφωνο συμβίωσης του Αλέξη Τσίπρα με την Περιστέρα και την τραγωδία στα Τέμπη ως αντίστοιχη οργή του Θεού για τη συμμετοχή των νέων στο "σατανιστικό" Πατρινό Καρναβάλι· αφόρισε μια σειρά από δημόσια πρόσωπα για τα περιοριστικά μέτρα στις εκκλησίες κατά την περίοδο της πανδημίας, ενόσω διαφήμισε ως μοναδικό φάρμακο εναντίον του κορωνοϊού τον… αγιασμό (ο ίδιος νοσηλεύτηκε όταν νόσησε, αλλά είπαμε, μισάνθρωπος είναι, δεν είναι κορόιδο) κ.ο.κ. Όταν λοιπόν, πριν από λίγες ημέρες, η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε με κάθε σοβαροφανή επισημότητα ότι στις 6 Οκτωβρίου –σε έναν μήνα από σήμερα- θα επιβραβεύσει το Αμβρόσιο με την ύψιστη εκκλησιαστική τιμή, τουτέστιν με την επίδοση του "Χρυσού Σταυρού μετ’ αστέρος του Παρασήμου του Αποστόλου Παύλου", οι υποψιασμένοι από τους φίλους μου εκτίμησαν το βραδυφλεγές μακάβριο χιούμορ των ιεραρχών μας, την ίδια στιγμή που οι απονήρευτοι ανέκραξαν: "Ε, όχι και τον Αμβρόσιο!" - "Μα τι λέτε;", αντέτεινα. "Ιδίως τον Αμβρόσιο· ιδίως".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
