17η Νοέμβρη 1973. Ο νυχτερινός ουρανός, πάνω από το Πολυτεχνείο της Αθήνας, σχιζόταν από το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Λίγο μετά τη μία προς τα ξημερώματα, ακούστηκαν οι ερπύστριες.
Ήταν τα τεθωρακισμένα που μπαίνουν στην Πατησίων, τσακίζουν τα αυτοκίνητα που οι φοιτητές είχαν βάλει για οδοφράγματα, και σταματούν γύρω από το Πολυτεχνείο. Οι προβολείς τους ρίχνουν δέσμες φωτός πάνω στους φοιτητές που φωνάζουν ΔΕΝ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ.
Εκπρόσωποι των φοιτητών (ο Κυριάκος Σταμέλλος, ο Κώστας Λαλιώτης και ο Στέφανος Τζουμάκας) πηδούν τα κάγκελα για να ζητήσουν να τους εγγυηθεί ο στρατός την ασφαλή αποχώρηση. Τους υποσχέθηκαν πως δεν θα πειράξουν κανένα.
Στις 3, δόθηκε η διαταγή και ένα άρμα μάχης κινήθηκε. Οι φοιτητές που ήταν στην Πύλη και στα κάγκελα γύρω, υποχώρησαν στο προαύλιο να προφυλαχθούν. Πάνω στην Πύλη έμεινε μόνο η φοιτήτρια Πέπη Ρηγοπούλου.
Ενώ το τανκ πλησίαζε, η Πέπη πιστεύοντας πως μπορούσε να το σταματήσει, φώναξε προς τους στρατιώτες : "Αδέλφια σας αγαπώ!". Το τανκ έπεσε με δύναμη, τα κάγκελα λύγισαν, η Πύλη κατέρρευσε και η κοπέλα τραυματίστηκε σοβαρά στα πόδια.
Πίσω από το τανκ μπαίνουν οι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων και σχηματίζουν διάδρομο μέσα από τον οποίο οι φοιτητές περνούν έξω. Όμως δεν βρίσκουν ελεύθερο δρόμο. Τώρα, οι αστυνομικοί επιτίθενται και ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούν από ταράτσες κτιρίων. Οι φοιτητές προσπαθούν να μπουν σε πολυκατοικίες, ενώ πολλοί κάτοικοι ανοίγουν τις πόρτες τους για να τους κρύψουν.
Πολυτεχνείο: Το αυτοσχέδιο ιατρείο – Η μάχη για να σωθούν οι τραυματίες
Μέσα στο Πολυτεχνείο είχε οργανωθεί ένα πρόχειρο ιατρείο. Φοιτητές της Ιατρικής, προσπαθούν να περιθάλψουν τους τραυματίες. Η περίπτωση της Πέπης Ρηγοπούλου είναι από τις πιο βαριές. Ο φοιτητής Ιατρικής Γιώργος Παυλάκης, καταβάλλει αγωνιώδεις προσπάθειες να σταματήσει την αιμορραγία.
Ο ίδιος, περιγράφοντας την κατάσταση χρόνια αργότερα, είπε πως η εικόνα που αντίκρισε τον έκανε να πιστεύει ότι η κοπέλα δεν θα επιβίωνε. Η μεταφορά της στο νοσοκομείο έγινε άμεσα από αυτόν και έναν αξιωματικό των ΛΟΚ. Η Πέπη επέζησε. Η αποκατάστασή της, όμως, ήταν μια μακρά και δύσκολη διαδρομή.
Μέσα στην εφιαλτική νύχτα, ασθενοφόρα και γιατροί προσπαθούν να μεταφέρουν τραυματίες. Το Ρυθμιστικό Κέντρο, το μετέπειτα Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών, δέχεται πολλούς τραυματίες.
Οι γιατροί βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κατάσταση που θυμίζει πολεμική σύρραξη. Ο χειρουργός Κώστας Χαρώνης, σε μεταγενέστερη τηλεοπτική μαρτυρία του στην ΕΡΤ, περιέγραψε με ανατριχιαστική λεπτομέρεια εκείνη τη νύχτα, αναφέροντας ότι οι τραυματίες κατέφθαναν κατά δεκάδες.
δρόμους
δρόμους
Ο ραδιοφωνικός σταθμός δεν έχει σιωπήσει
Και ενώ οι στρατιωτικές δυνάμεις έχουν εισβάλει στο Πολυτεχνείο, ο ραδιοφωνικός σταθμός των φοιτητών συνεχίζει να εκπέμπει!
Ο εκφωνητής, είναι ο Δημήτρης Παπαχρήστος, που εξακολουθεί να μεταδίδει ακόμη και την ώρα που το ίδρυμα εκκενώνεται και οι στρατιωτικές δυνάμεις αναζητούν όσους βρίσκονται μέσα. Είναι η τελευταία προσπάθεια να ακουστεί προς τα έξω η φωνή των εξεγερμένων.
δρόμους
δρόμους
Οι συλλήψεις - Από το Πολυτεχνείο στη Γενική Ασφάλεια και την ΕΣΑ
Η επιχείρηση δεν τελειώνει με την εκκένωση, αντίθετα τώρα αρχίζει το έργο της αστυνομίας με συλλήψεις στους γύρω δρόμους και σε διάφορα σημεία της Αθήνας. Άνθρωποι που είχαν συμμετάσχει στην εξέγερση, αλλά και πολίτες που βρέθηκαν στην περιοχή, οδηγούνται σε χώρους κράτησης. Πολλοί μεταφέρονται στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.
Εκεί αρχίζει μια άλλη δοκιμασία: ανακρίσεις, ξυλοδαρμοί, απειλές και βασανιστήρια. Η χούντα θέλει να εντοπίσει τους οργανωτές, να ανακαλύψει ποιοι συμμετείχαν στην εξέγερση και να τρομοκρατήσει όσους θα μπορούσαν να συνεχίσουν την αντίσταση.
Η πόλη υπό στρατιωτικό νόμο
Η Αθήνα ξημερώνει με τα τανκς στους δρόμους, στρατιωτικές περιπολίες, συλλήψεις και απαγορεύσεις.
Το πρωί, ο δικτάτορας απευθύνει διάγγελμα: "Με βαθείαν συνείδησιν της ευθύνης μου έναντι του Έθνους και της Ιστορίας, απεφάσισα, μετά τας χθεσινάς αναρχικάς εκδηλώσεις μιας οργανωμένης μειοψηφίας, να κηρύξω τον στρατιωτικόν νόμον καθ΄άπασαν την επικράτειαν..."
Ο στρατηγός Ζαγοριανάκος εξέδωσε διαταγή, που μεταδιδόταν συνεχώς από το ραδιόφωνο:
Απεφασίσαμε και διατάσσομεν:
Απαγορεύομεν:
1-Τας εν υπαίθρω συγκεντρώσεις, πέραν των πέντε ατόμων
2-Τας εν κλειστώ χώρω συγκεντρώσεις
3-Τας ποδοσφαιρικάς εν γένει συναντήσεις
4-Την άσκησιν αντεθνικής προπαγάνδας
5-Την ανακοίνωσιν και δημοσίευσιν πληροφοριών, δυναμένων να φέρωσιν ανησυχίαν ή φόβον εις τους πολίτας.....
Η Αθήνα έβλεπε παγωμένη τους στρατιώτες και τους αστυνομικούς να έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους. Η χούντα δεν σταμάτησε να χτυπά και την επόμενη μέρα. Ο 5½ ετών Δημήτρης Θεοδώρου και η 17χρονη Βασιλική Μπεκιάρη ήταν ανάμεσα σε αυτούς που χτυπήθηκαν σε κατοικημένες περιοχές. Ο 20χρονος Μιχάλης Μυρογιάννης, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ, με σφαίρα στο κεφάλι, από τον ταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή στη συμβολή των οδών Στουρνάρη και Πατησίων.
για οδόφραγμα, τσακισμένο από τα τανκς
Το Πολυτεχνείο ανάγκασε τη Χούντα να δείξει το πραγματικό, αιματηρό της πρόσωπο
Το Πολυτεχνείο έπεσε τα ξημερώματα της 17ης Νοέμβρη, αλλά η ιδέα του δεν υποτάχθηκε. Οι ερπύστριες ισοπέδωσαν τα κάγκελα, όμως δεν μπόρεσαν να ισοπεδώσουν το σύνθημα της Ελευθερίας.
Η Χούντα είχε χτίσει την κυριαρχία της στο αφήγημα ότι "επιβάλλει την τάξη". Οι εικόνες όμως των τανκς να εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο και να τρομοκρατούν την Αθήνα, κατέστρεψαν το ηθικό και πολιτικό κύρος του καθεστώτος, δείχνοντας σε όλους ότι η μόνη γλώσσα που μιλούσε η Χούντα ήταν η ωμή βία.
Πριν από το Πολυτεχνείο, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας βρισκόταν σε μια στάση αναμονής ή φόβου.
Η εξέγερση έσπασε τον "τρόμο" και έδωσε το σύνθημα της αντίστασης. Οι χιλιάδες πολίτες που βγήκαν στους δρόμους, οι κάτοικοι που άνοιξαν τα σπίτια τους στους φοιτητές και η μαζική συμμετοχή έδειξαν ότι το καθεστώς δεν είχε πλέον καμία λαϊκή βάση. Η δικτατορία έπαψε να είναι "ανεκτή" και έγινε "ανυπόφορη".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr


