Ήταν μια ανάλυση που εξηγούσε την άνοδο του Τραμπ και τη δημοτικότητά του. Στα δικά μας ευρωπαϊκά μάτια, ήταν και ολίγον "εξωτική", σαν να βλέπαμε τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό ενός γελαδάρη. Κυρίως όμως μας επιβεβαίωνε όλες τις προκαταλήψεις μας για τον Αμερικανό μέσο ψηφοφόρο και την αντίληψή μας, βασισμένη επίσης σε κλισέ, για τη βαθιά Αμερική. Η ανάλυση- καθόλου αυθαίρετα- ήθελε τον σημερινό πρόεδρο των ΗΠΑ να οφείλει τη δημοτικότητά του, να στηρίζεται εκλογικά, στην ψήφο ορισμένων πολύ συγκεκριμένων ψηφοφόρων. Δηλαδή ψηφοφόρων λευκών, χωρίς ανώτερη εκπαίδευση, με μέτρια έως χαμηλά εισοδήματα, που ζουν στις μεσοδυτικές πολιτείες αλλά κυρίως εκτός αστικών κέντρων, σε κωμοπόλεις και χωριά, και οι οποίο νιώθουν ξένοι με τις ελίτ στην Ουάσιγκτον και φοβούνται την παγκοσμιοποίηση. Επίσης μισούν τους μετανάστες και αντιπαθούν τους gay.
Θυμάμαι πάντα μια φράση που χρησιμοποιούσε στις παρέες μας ένας καλός φίλος, Έλληνας δημοσιογράφος, παλιός ανταποκριτής στις ΗΠΑ, θέλοντας να περιγράψει αυτούς τους Αμερικανούς. Την αντίδρασή τους, για ορισμένους από τους πολιτικούς της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που βλέπουν μόνο στην τηλεόραση: Μα αυτός πίνει cappuccino!! εξανίσταντο, θέλοντας έτσι να δείξουν πόσο ξένος με τις δικές τους, παραδοσιακές αμερικανικές συνήθειες είναι.
Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και μια άλλη φράση ενός άλλου συναδέλφου μου, που έγραψε, ότι η υφήλιος θα υποφέρει λόγω της εκλογής του Τραμπ, επειδή ο υδραυλικός στο Τέξας, αγωνιά σε ποιες τουαλέτες, τις ανδρικές ή τις γυναικείες, θα κατουράνε οι transgender αθλήτριες.
Όλα αυτά συνέβαιναν όμως στις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν μας αφορούσαν. Μήπως κάναμε λάθος; Γιατί να που η ανάλυση επιστρέφει ως κλειδί και ερμηνευτικό σχήμα και για τις δικές πολιτικές συμπεριφορές.
Πώς εξηγείται η αδυναμία της Νέας Δημοκρατίας να μιλήσει στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της επαρχίας; Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η απήχηση του κυβερνώντος κόμματος έχει διαφορά ακόμα και εντός του νομού. Άλλο ποσοστό δηλαδή καταγράφεται στις μεγάλες πόλεις, λίγο υψηλότερο από τον μέσο πανελλαδικό όρο, άλλο ποσοστό στην πρωτεύουσα του νομού και άλλο σε μια μικρότερη πόλη. Αν δηλαδή τα ποσοστό της ΝΔ είναι κοντά στο 28%- 30%, σε πολλές περιοχές της Αθήνας ξεπερνά το 30% ενίοτε και το 32%. Αλλά στην Καλαμάτα το ποσοστό πέφτει στο 26% και λίγο πιο μακριά, στη Μεθώνη για παράδειγμα, πέφτει στο 23%. Πώς εξηγούνται αυτές οι διαφορές;
Υπάρχει και το άλλο παράδοξο με τη Βόρεια Ελλάδα. Γιατί στις περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται ίσως και τρίτο, ίσως και τέταρτο κόμμα; Πώς εξηγούνται οι επιδόσεις του Κυριάκου Βελόπουλου, που σε ορισμένα μέρη μοιάζει να χτυπάει ακόμα και την πρώτη θέση; Γιατί η Μαρία Καρυστιανού βρίσκει εκεί πρόθυμο κοινό, ενώ δεν πείθει στην Αθήνα;
Άκουγα προ καιρού έναν γαλάζιο βουλευτή που πολιτεύεται στη Βόρεια Ελλάδα, που προσπαθούσε να εξηγήσει αυτές τις διαφορές στην εκλογική συμπεριφορά, κάνοντας λόγο για την δυσανάλογη επιρροή που ασκούν στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της περιοχής, ορισμένες Μονές του Αγίου Όρους και ορισμένοι μοναχοί με ακραίες απόψεις. Έχει ενδιαφέρον η επισήμανση, αλλά υποθέτω δεν αρκεί.
Μια άλλη ανάλυση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα και εξηγούσε πώς στη Βόρεια Ελλάδα οι μεταπολεμικές ιδεολογικές συγκρούσεις, διαπλέκονταν την εποχή του Ψυχρού πολέμου με ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, είχε επίσης ενδιαφέρον και βοηθούσε να καταλάβει κανείς ορισμένες διαφορές στις συμπεριφορές. Όμως ούτε αυτή η ερμηνεία αρκεί, πόσο μάλλον που οι διαφορές δεν περιορίζονται στη Νέα Δημοκρατία.
Γιατί και το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει το ίδιο παράδοξο αλλά από την ανάποδη. Το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύεται να πείσει τους επαγγελματίες στα αστικά κέντρα, εκεί βρίσκεται πολύ κάτω δημοσκοπικά, αντίθετα διατηρεί αξιοπρεπείς δυνάμεις στην επαρχία. Αυτό πώς εξηγείται; Να είναι μόνο τα οικογενειακά δίκτυα επιρροής και ο ρόλος των τοπικών παραγόντων, που διατηρούν πάντα την ικανότητα να κινητοποιούν τους οπαδούς ή θα καταλήξουμε να εξηγούμε τις εκλογικές συμπεριφορές του σήμερα, με βάση την νοσταλγία και την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου;
Αντί δηλαδή για το κλασικό, ψηφίζεις ανάλογα με το εισόδημά σου, θα καταλήξουμε ότι ψηφίζεις ανάλογα με το πού ζεις; Δεν διαθέτω απάντηση, μπορώ κι εγώ όπως όλοι να κάνω υποθέσεις για το αίσθημα εγκατάλειψης που νιώθουν οι άνθρωποι που ζουν στην περιφέρεια- και που νιώσαμε αμυδρά από τις αντιδράσεις που υπήρξαν στην είδηση ότι κλείνουν τα γραφεία των ΕΛΤΑ- μπορώ να κάνω υποθέσεις για το πρόβλημα της παρεχόμενης παιδείας ή της υγείας στις απομακρυσμένες περιοχές, αλλά και πάλι η αίσθηση είναι ότι κάτι μας λείπει. Γιατί το φαινόμενο είναι πρόσφατο. Και πολύ πιο έντονο εκεί όπου δεν υπάρχει τουρισμός και η περιοχή ερημώνει και ο κόσμος νιώθει ότι έχει εγκαταλειφθεί. Ότι ο τόπος μαραζώνει στην κυριολεξία.
Αυτή η αίσθηση ότι μένουν πίσω, καθώς ο κόσμος τρέχει μπροστά είναι, όπως γράφουν οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, ακριβώς το αίσθημα που ένιωθαν οι ψηφοφόροι στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ και που ψήφισαν Τραμπ. Αυτή η "παραμελημένη" Βρετανία δεν ήταν που ήθελε να δώσει ένα μάθημα στις παγκόσμιες ελίτ και που ψήφισε το Brexit;
Πηγή: capital
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Μουντιάλ 2026: Μεθυσμένοι οπαδοί της Σκωτίας παρενόχλησαν δημοσιογράφο σε ζωντανή σύνδεση [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/crop/both/4f/4f44ef17769246e6ad07ba88f6e0f1dc.jpg?quality=60&404=default&v=2)
