Λαδώνονται στις Πολεοδομίες; Πέσαμε από τα σύννεφα

Κύκλωμα επίορκων υπαλλήλων στην Πολεοδομία; Σιγά το νέο. Υπάρχει έστω και ένας που εξεπλάγη; Υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που έχει χτίσει σπίτι και δεν ξέρει ότι στις Πολεοδομίες λαδώνονται; Όχι φυσικά. Και αυτό ίσως είναι το πρόβλημα νούμερο ένα. Ένα είδος ανοχής που υπάρχει σε όλους μας γι’ αυτού του είδους τη διαφθορά. Ας την ονομάσουμε διαφθορά χαμηλής έντασης. Μια αντίληψη που υπάρχει σε όλους μας, ότι αν θέλεις να κάνεις τη δουλειά σου χωρίς να ταλαιπωρηθείς, θα λαδώσεις. Όμως δεν είναι μόνο η μία ψυχή, αυτή που απαιτεί, που είναι έτοιμη να υποκύψει στην παρανομία. Πολλές φορές είναι και η άλλη ψυχή, αυτή που αιτείται, που είναι έτοιμη να υποκύψει στον πειρασμό και να λαδώσει. Η νομιμότητα, η τήρηση των κανόνων, είναι μια αξία υπό αμφισβήτηση. Είναι η άλλη όψη της αντισυστημικότητας. Τους κανόνες τους έχουν θέσει οι άλλοι, οι ισχυροί. Δεν είναι δίκαιοι βέβαια, είναι κομμένοι και ραμμένοι για εκείνους, συνεπώς εσύ δικαιούσαι να τους παραβιάσεις. Είναι και μια πράξη αντίστασης.

Το μέγεθος του προβλήματος το πιστοποιούν οι έρευνες. Στη δημοσκόπηση που έκανε η Palmos Analysis για την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και παρουσιάστηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 2025 με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς - ναι, υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι γιορτάζεται, ούτε ποιοι τη γιορτάζουν - μόλις το 4% των Ελλήνων εκτιμούσαν ότι τα φαινόμενα διαφθοράς είναι περιορισμένα. Όλοι οι υπόλοιποι, δηλαδή το 96%, εκτιμούσαν ότι το φαινόμενο είναι εκτεταμένο. Προφανώς μιλούσαν εκ πείρας.

Μάλιστα, όταν κλήθηκαν να απαντήσουν πού εντοπίζονται τα μεγαλύτερα προβλήματα, απάντησαν πρώτα στην πολιτική, προφανώς επηρεασμένοι από την τρέχουσα επικαιρότητα, και δεύτερον στα δημόσια έργα και τις Πολεοδομίες. Μάλλον κάτι θα ξέρουν. Ακολουθούν, περιέργως, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που προφανώς αντικατοπτρίζει την έλλειψη εμπιστοσύνης του κόσμου στα media και τους δημοσιογράφους.

Η διαφθορά δεν περιορίζεται στο δημόσιο, αλλά εκεί έχει χαρακτήρα ενδημικό. Και δεν είναι θέμα αντιλήψεων, είναι κυρίως θέμα διαδικασιών. Για παράδειγμα, στο σκάνδαλο που μας απασχολεί και που ξεκίνησε στην Πολεοδομία Κηφισιάς. Οι δύο πρωταγωνιστές, ο Θεόδωρος Μ. και η Ασημίνα Χ., είναι και οι δύο στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο πρώτος ήταν επικεφαλής της Πολεοδομίας Κηφισιάς και όταν ο δήμαρχος της πόλης αντιλήφθηκε - μετά από καταγγελίες - ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, τον μετέθεσε στα απορρίμματα. Ο δήμαρχος ισχυρίζεται ότι μόνο αυτό μπορούσε να κάνει, ότι δεν έχει αρμοδιότητα για τα πολεοδομικά αλλά μόνο για το προσωπικό. Υποθέτω θα έχει δίκιο, αλλά ακούγεται παράλογο.

Εν πάση περιπτώσει, ο Θεόδωρος Μ., αν και δυσμενώς μετακινηθείς, πολύ γρήγορα βρέθηκε να υπηρετεί στην Αποκεντρωμένη Αυτοδιοίκηση σε ρόλο τεχνικού συμβούλου. Πώς έγινε αυτό; Τηρήθηκαν οι διαδικασίες; Και τι είδους διαδικασίες είναι αυτές που επιτρέπουν σε έναν υπάλληλο για τον οποίο υπάρχουν υποψίες διαφθοράς και έχει μετακινηθεί δυσμενώς, να τοποθετείται σε περίοπτο πόστο;

Και δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει μια ιστορία ακόμα πιο παράδοξη. Κάποια στιγμή, πριν από περίπου ένα με δύο χρόνια, ο Θεόδωρος Μ., αλλά και η σύντροφός του, η Ασημίνα Χ. - που υπηρετούσε ως γενική γραμματέας στον Δήμο Γαλατσίου και επίσης μετείχε σε πολλές επιτροπές του Δημοσίου - μπαίνουν στο στόχαστρο της Αρχής Διαφάνειας. Τους γίνεται έλεγχος πόθεν έσχες και παρά τα μέτρα που ελάμβαναν για να νομιμοποιήσουν τις μίζες και να μη φαίνονται τα έσοδά τους από το κύκλωμα που είχαν στήσει, προκύπτει μαύρη τρύπα. Γίνεται δικαστήριο και καταδικάζονται. Αν θυμάμαι καλά, η ποινή ήταν ένας χρόνος φυλακή. Άσκησαν φυσικά έφεση. Ερώτημα: Τι συνέβη μετά την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου; Το έλαβε υπόψη η υπηρεσία τους; Ελήφθησαν μέτρα σε βάρος τους; Ή μήπως η δημόσια υπηρεσία περιμένει μέχρι και την απόφαση του Αρείου Πάγου για να εξετάσει μετά την υπόθεση; Και αν δεν ίδρωσε το αυτί της δημόσιας υπηρεσίας, οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι το έλαβαν υπόψη; Μάλλον όχι.

Το μέγεθος της διαφθοράς στο δημόσιο είναι βασικά θέμα διαδικασιών, δεν είναι μόνο θέμα νοοτροπίας. Η διαφθορά είναι ενδημική γιατί δεν γίνονται έλεγχοι και όταν γίνονται οι έλεγχοι και επιβάλλονται ποινές, αυτές δεν εφαρμόζονται. Μια πολυδαίδαλη νομοθεσία που εξυπηρετεί απλώς και μόνο την ύπαρξη του πολυπληθούς Δημοσίου, αξιοποιείται και για την καταβολή του γρηγορόσημου. Ο κίνδυνος της έκθεσης είναι μικρός και οι συνέπειες αντιμετωπίσιμες.

Παρόμοια ιστορία, αν και έχει επικρατήσει η πολιτική της διάσταση, είναι και η ιστορία με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Υπάρχει φυσικά η νοοτροπία του "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά". Τα χρήματα τα πληρώνουν κάποιοι απρόσωποι και άγνωστοι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι, άρα δεν πειράζει να βάλουμε χέρι. Επίσης, τα χρήματα είναι κυρίως των βορείων που μάλλον μας χρωστάνε, ημών των νοτίων που είμαστε πιο φτωχοί, διότι σε μια "λογική Βαρουφάκη", εμείς είμαστε φτωχοί γιατί οι άλλοι είναι πλούσιοι. Άρα μπορούσαμε να βάλουμε χέρι.

Αλλά δεν φτάνουν οι νοοτροπίες. Το σκάνδαλο πήρε τέτοιες διαστάσεις γιατί δεν υπήρχαν διαδικασίες. Δεν γίνονταν έλεγχοι και όταν γίνονταν έλεγχοι τα πορίσματα έμεναν κλειδωμένα σε κάποια ντουλάπια. Φυσικά το σκάνδαλο είναι και γαλάζιο, αφού υπήρχε η παρέμβαση των βουλευτών και η ανοχή των υπουργών, αλλά δεν είναι μόνο γαλάζιο. Μετρήστε μόνο πόσες συλλήψεις έχουν γίνει σε όλη την Ελλάδα, πόσες εκατοντάδες καταδίκες έχουμε μέχρι σήμερα και πόσες εστίες διαφθοράς έχουν ανακαλυφθεί σε κάθε νομό της χώρας.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr