"Η αβεβαιότητα έχει καταστεί η νέα κανονικότητα στην παγκόσμια οικονομία. Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει καθημερινά τις διεθνείς αγορές, διαταράσσοντας τις οικονομικές ισορροπίες και δημιουργώντας νέες προκλήσεις για την Ευρώπη. Οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη παραμένουν περίπου τριπλάσιες σε σχέση με τα επίπεδα. Ο πληθωρισμός έχει παραμείνει μέχρι στιγμής σταθερός, ωστόσο οι συνεχιζόμενες πιέσεις στις τιμές της ενέργειας απαιτούν διαρκή επαγρύπνηση. Παρά τις υφιστάμενες αντιξοότητες, η ευρωπαϊκή οικονομία έχει επιδείξει σημαντική ανθεκτικότητα.
Η ανθεκτικότητα αποτελεί πλεονέκτημα, όχι όμως εγγύηση. Πρέπει να παραμείνουμε προσεκτικοί, να συντονίσουμε τις πολιτικές μας και να είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε όσους πλήττονται περισσότερο από τις αναταράξεις. Η στήριξη, όπως επαναλαμβάνουμε συχνά, πρέπει να είναι στοχευμένη και προσωρινή, ώστε να φθάνει σε εκείνους που την έχουν πραγματικά ανάγκη. Ταυτόχρονα, η πρόκλησή μας είναι να διαφυλάξουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα και να διατηρήσουμε την ικανότητα των οικονομιών μας να επενδύουν και να αναπτύσσονται". Κυριάκος Πιερρακάκης - Πρόεδρος του EUROGROUP
Δεν είχε ακόμη στεγνώσει το μελάνι, όπως γράφαμε κάποτε εμείς οι βροντόσαυροι, από τις δηλώσεις του Κυριάκου Πιερρακάκη και ήδη στέκονταν στον ουρανίσκο μας σαν περσινά ξινά σταφύλια. Μέσα σε χρονικό διάστημα μικρότερο της εβδομάδας, ένα μπαράζ "αβεβαιοτήτων", λιγότερο ή περισσότερο "συντονισμένο" (ανάλογα και με τον βαθμό που ρέπουμε προς τις θεωρίες συνωμοσίας, λίγο προτού –να το πούμε κι αυτό- οι θεωρίες συνωμοσίας καταστούν η… νέα πραγματικότητα), ήρθε να πλήξει τη διεθνή κοινότητα.
Μετά την εικοσιτετράωρη κατάρρευση των συστημάτων επικοινωνίας της Microsoft, οι τράπεζες έτρεχαν με τη γλώσσα έξω για να ξετρυπώσουν από τις αραχνιασμένες τους αποθήκες αρχαίες συσκευές fax –ως προθέρμανση, υποπτεύομαι, πριν περάσουν στα ταχυδρομικά περιστέρια και στα σινιάλα με αναμμένους δαυλούς από τις κορυφές των λόφων (τις περίφημες "φρυκτωρίες"). Την ίδια ώρα, αεροδρόμια και σχολεία σε όλη την Ευρώπη έκλειναν το ένα μετά το άλλο, ύστερα από απειλές για μαζική τοποθέτηση βομβών και ολοένα και λιγότερο ψύχραιμοι καταναλωτές έσπευδαν στα σούπερ μάρκετ προκειμένου να συμπληρώσουν τα κενά στο kit επιβίωσης των 72 ωρών, έπειτα από –άκουσον, άκουσον- επίσημη κυβερνητική υπόδειξη. Οι "καχύποπτοι" ανάμεσά μας, που όλο και πιο σπάνια πλέον ταυτίζονται με τους "ψεκασμένους", είναι κιόλας πεπεισμένοι πως αυτός ο "πανικός" δεν είναι παρά "πρόβα τζενεράλε" για το… χάος που θα προκύψει μόλις την εγρήγορση διαδεχτεί ο εφησυχασμός ελλείψει πραγματικών τρομοκρατικών επιθέσεων κι ευθύς κατόπιν, με το πρώτο "μπαμ", θα επιστρέψουμε στο… ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Πόσο μακριά ή πόσο κοντά, αλήθεια, βρισκόμαστε σ’ εκείνη την ώρα;
Για εμένα προσωπικά, το κλείδωμα έξω από το e-mail (που ευτυχώς αποδείχτηκε… προσωρινό) δεν ήταν παρά το κερασάκι στην τούρτα: έχει προηγηθεί, εδώ και τρεις εβδομάδες, το κλείδωμά μου έξω από τον λογαριασμό μου στο Facebook για "τεχνικούς λόγους", από τους οποίους –προς το παρόν- δεν έχει αποκλειστεί και το "χακάρισμα". Δεν έχω καταφέρει να ξεκλειδώσω μέχρι στιγμής τον λογαριασμό μου και το γεγονός ότι δεν συνομιλώ με… ανθρώπους αλλά με… ρομπότ, δεν διευκολύνει την επικοινωνία ανάμεσα σε έναν άνθρωπο 67 χρονών, ελάχιστα διαφοροποιημένο από κάποιον ηλεκτρονικά αναλφάβητο, και σ’ ένα ρομπότ που δεν επιδεικνύει τον παραμικρό οίκτο απέναντι στο… είδος μου.
Όσοι ανήκετε στην ευλογημένη όσο και συντριπτικά ολιγάριθμη αίρεση των Άμις και, ως εκ τούτου, δεν διαθέτετε λογαριασμό στο Facebook, μπορείτε να γελάτε ελεύθερα με το αστείο πάθημά μου –και δεν αποκλείω ν’ ακολουθήσω το παράδειγμά σας σε λίγα χρόνια από σήμερα, εάν εξακολουθώ να βρίσκομαι πάνω από το χορτάρι και να βγαίνω κάπου-κάπου από την ινδιάνικη σκηνή μου προκειμένου να ζεσταθώ γύρω από τη φωτιά που θα έχουμε ανάψει χειμωνιάτικα στην παραλία. Έως τότε, ωστόσο, ελπίζω (για το κοινό μας καλό, το… όποιο) να μην έχουμε λησμονήσει πως κάποτε το ανθρώπινο γένος παραδόθηκε επιπόλαια και αμαχητί στις διαβόητες διαδικτυακές πλατφόρμες, μέσω αυτών ρύθμισε όχι μονάχα την καθημερινότητά του –τα ραντεβού του, τους έρωτές του, τις απογοητεύσεις του, τις δουλειές του, τις απάτες του, τις αυτοκτονίες του και τις δολοφονίες του- αλλά ακόμη και τις επαναστάσεις του (βλέπε Αραβική Άνοιξη), καθώς και την αιματηρή καταστολή τους. Για να θυμηθούμε και τους ενορατικούς στίχους στο "Imagine" του μακαρίτη Τζον Λένον, που δεν πρόλαβε να τα… υποστεί όλα αυτά: "Ίσως είμαι ονειροπόλος, αλλά δεν είμαι ο μόνος".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

