Και καταντάει η πολιτική με πολιτική να μην μοιάζει

Με τα γυαλιά του Αδώνιδος και με της Δόμνας τις δηλώσεις ξεσκάει ο κόσμος το καλοκαιράκι. Και καταντάει η πολιτική με πολιτική να μην μοιάζει.

Ο μεν Άδωνις προφανώς ήξερε πως τα γυαλιά του με την ενσωματωμένη κάμερα θα αναγνωριστούν και θα σχολιαστούν. Αυτό ακριβώς επεδίωκε, όπως κάθε μέρα, καθ’οιονδήποτε τρόπο. Και μια πιατέλα με φρούτα θα έβαζε στο κεφάλι του και τον πυρρίχιο θα χόρευε δημόσια για να βρεθεί, για ένα δεκάλεπτο έστω, στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Προσωπική στρατηγική, "κάλλιο να σε βρίζουν παρά να σε ξεχάσουν"; Ή ανάγκη αδήριτη ενός οριακού ψυχισμού, που τρέμει το σκοτάδι και τη σιωπή; Που φοβάται ότι εάν ο κόσμος σταματήσει να ασχολείται μαζί του, θα τον φάει η μαρμάγκα; Όπως και να’χει, η αντιπολίτευση, παίζει ευχαρίστως, χρόνια τώρα, το παιχνίδι του. Πιστεύει μάλλον ότι έτσι ωφελείται και η ίδια.

Η Δόμνα Μιχαηλιδου, από την άλλη, δεν έχει δώσει την εντύπωση πως είναι εξαρτημένη από τη δημοσιότητα. Όχι τουλάχιστον πιο εξαρτημένη από τον μέσο υπουργό, βουλευτή, κομματικό στέλεχος.

Οι φράσεις της, που τέτοιον σάλο πυροδότησαν, αλιεύτηκαν και απομονώθηκαν από την ομιλία της σε ένα ειδικό συνέδριο. Σωστές, μετριοπαθείς, σχεδόν αυτονόητες, δεν έδιναν έναυσμα σε κανέναν καλόπιστο πολίτη να διαφωνήσει. Πόσω δε μάλλον να σκίσει τα ρούχα του από αγανάκτηση. Τι είπε η υπουργός;

Ότι στις μέρες μας, κι όλο και περισσότερο στο μέλλον, θα έχουμε πολλών τύπων οικογένειες: παραδοσιακές, μονογονεϊκές, με πολλά ή χωρίς καθόλου παιδιά, με παιδιά "της κοιλιάς" ή "της καρδιάς", δηλαδή θετά. Και πως το υπουργείο της είναι εδώ για να τις στηρίζει όλες.

Εκεί, από ό,τι κατάλαβα, η τοποθέτησή της ολοκληρώθηκε. Αντί λοιπόν να τη στριμώξουν ρωτώντας την με ποιον ακριβώς τρόπο στηρίζει η κυβέρνηση τις κάθε τύπου οικογένειες και ενθαρρύνει την απόκτηση τέκνων. Γιατί -αν όλα τα κάνει σωστά- οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώνονται απειλητικά χρόνο με τον χρόνο. Γιατί τα κίνητρα που θεσπίζει δεν φέρνουν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Αντί να τη ζορίσουν επί της ουσίας, βγήκε ο Αντώνης Σαμαράς και την κεραυνοβόλησε πως υπονομεύει δήθεν την ελληνική οικογένεια.

Ο κύριος Σαμαράς έχει τις απόψεις του. Για το μακεδονικό, για την τουρκική απειλή, για το έθνος και τα πεπρωμένα του – απόψεις που πηγαίνουν βαθιά στον χρόνο, που οι ρίζες τους χάνονται στα "Μυστικά του Βάλτου" της προγιαγιάς του Πηνελόπης Δέλτα. Έχει και το κοινό του. Την εκλογική του πελατεία. Την οποίαν -ενόψει της αναγγελίας του δεύτερου προσωπικού του κόμματος μετά την "Πολιτική Άνοιξη", το 1993- πρέπει να ταχταρίζει και να συσπειρώνει. Εξυπακούεται ότι δεν θα χάνει ευκαιρία να παρουσιάζει τη σημερινή Νέα Δημοκρατία σαν ένα εκφυλισμένο μόρφωμα, που ουδεμία σχέση έχει με την "παλιά καλή Δεξιά".

Το πρόβλημα είναι ότι η κυρία Μιχαηλίδου τσίμπησε. Στη θέση της θα αγνοούσα παγερά την επίθεση του Σαμαρά. Ή θα μειδιούσα συγκαταβατικά. Η συμπαθής -φευ!- Δόμνα έχει προφανώς κι εκείνη ψηφοφόρους του "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια". Φοβήθηκε μην την εγκαταλείψουν. Για να τους συγκρατήσει άρα, προέβη σε επανορθωτική δήλωση, η οποία -δυστυχώς- ήταν για κλάμματα. Αφού απότισε φόρο τιμής στην πυρηνική οικογένεια, έγινε εντελώς προσωπική. Βιωματική. Μας ενημέρωσε ότι η ίδια μεγάλωσε στους κόλους μιας πυρηνικής οικογένειας και τόσο ευγνώμων αισθάνεται για αυτό, ώστε αποφάσισε να επαναλάβει το μοντέλο. Στα προεκλογικά φυλλάδια και στα βίντεο που θα φτιάξει, θα μας φλομώσει αναμφίβολα στις ευτυχισμένες στιγμές με τον άντρα της και το παιδί της.

Από τη στιγμή που η πολιτική αντιπαράθεση καταντάει επίδειξη προσωπικών επιλογών, διαγκωνισμός για το ποιος έχει το πιο αφοσιωμένο ταίρι, το πιο χαριτωμένο βλαστάρι, ευτελίζεται πλήρως. Άσε που τα παιδάκια δεν χρωστάνε τίποτα να εργαλειοποιούνται. Άλλο το να μοιράζεσαι, σε μια δημόσια έστω συζήτηση, τα συμπεράσματα που έχεις αποκομίσει από την εμπειρία της γονεϊκότητας, άλλο το να περιφέρεις τα ανήλικά σου για να τα καμαρώσουν και να σε ψηφίσουν. Και ύστερα να μην απορούμε που κάποιοι γόνοι πολιτικών ξεφεύγουν μεγαλώνοντας, συμπεριφέρονται παραβατικά…

Το επεισόδιο Δόμνα Μιχαηλίδη έχει κιόλας σχεδόν ξεχαστεί. Νέα γεγονότα, φρέσκα κουτσομπολιά, καινούργιοι καβγάδες -για ψύλλου πήδημα συνήθως- έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον όσων σκρολάρουν ακατάπαυστα και τοποθετούνται με κάθε αφορμή στα σόσιαλ μίντια. Για πυροτεχνήματα πρόκειται, που αλοίμονο αν καθόριζαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Και ας ισχυρίζονται κάποιοι στο επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι από το 41% στο 28% τους έριξε ο γάμος των ομοφύλων. Και ας θυσιάστηκε σαν Ιφιγένεια η Κατερίνα Σακελλαροπούλου επειδή θεωρήθηκε υπέρ το δέον δικαιωματίστρια.

Στην καθημερινότητα θα κριθούν οι εκλογές. Εκείνον θα προκρίνουν οι πολίτες που θα εγγυάται τα όποια κεκτημένα τους και που θα παρουσιάζει ένα πειστικό σχέδιο για μια καλύτερη ζωή. Όποιον μιλάει πολιτικά θα ψηφίσουν. Και όχι όποιον συμπεριφέρεται σαν να παίζει σε τηλεοπτική κομεντί ή σε επιθεώρηση.
Το πορτοφόλι μας μετράει ευτυχώς ασυγκρίτως περισσότερο από τα γυαλιά του Αδώνιδος. Κι από την οικογενειακή ευτυχία της Δόμνας.

Διαβάστε Επίσης

Διαχείριση πένθους στη χώρα της χαράς

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr