Το σωματικό βάρος αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Ωστόσο, νέα δεδομένα δείχνουν ότι για την εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου δεν έχει σημασία μόνο πόσα κιλά ζυγίζει κάποιος, αλλά και πού συγκεντρώνεται το επιπλέον λίπος.
Ιδιαίτερη βαρύτητα φαίνεται να έχει το λίπος στην περιοχή της κοιλιάς. Η αυξημένη συσσώρευση λίπους γύρω από τη μέση συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και επεισοδίων, ακόμη και σε ανθρώπους που, με βάση τον δείκτη μάζας σώματος, βρίσκονται σε φυσιολογικά επίπεδα.
Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ ή BMI) χρησιμοποιείται ευρέως για την κατηγοριοποίηση του σωματικού βάρους ως φυσιολογικού, υπέρβαρου ή παχυσαρκίας. Όμως δεν αποτυπώνει την κατανομή του λίπους στο σώμα.
Αυτό ακριβώς ήταν το αντικείμενο μεγάλης μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American College of Cardiology, όπως μεταδίδει το Harvard Health Publishing. Οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσο δύο απλές μετρήσεις- δηλαδή η περίμετρος της μέσης και η αναλογία μέσης προς ισχία- μπορούν να βελτιώσουν την εκτίμηση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου.
Η ανάλυση περιέλαβε δεδομένα από 15 μακροχρόνιες μελέτες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βραζιλία, με περισσότερους από 259.000 ενήλικες χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για περίπου 20 χρόνια και οι ερευνητές κατέγραψαν την εμφάνιση εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής ανεπάρκειας, κολπικής μαρμαρυγής και θανάτου.
Ο ΔΜΣ δεν δείχνει όλη την εικόνα
Τα δεδομένα ανέδειξαν σημαντικές διαφορές στην κατανομή του λίπους ακόμη και μεταξύ ανθρώπων με την ίδια κατηγορία ΔΜΣ. Μεταξύ των ατόμων με φυσιολογικό ΔΜΣ, το 5% είχε αυξημένη περίμετρο μέσης και το 18% αυξημένη αναλογία μέσης προς ισχία. Στην κατηγορία των υπέρβαρων, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 39% και 40%.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αντίστροφη εικόνα: μεταξύ των ατόμων με παχυσαρκία, το 9% είχε χαμηλή περίμετρο μέσης, ενώ το 45% είχε χαμηλή αναλογία μέσης προς ισχία.
Άτομα με φυσιολογικό βάρος ή υπέρβαρο, αλλά με αυξημένη περίμετρο μέσης ή αυξημένη αναλογία μέσης προς ισχία, εμφάνιζαν 15% έως 50% υψηλότερο κίνδυνο για τις περισσότερες από τις καρδιαγγειακές εκβάσεις που εξετάστηκαν, σε σύγκριση με άτομα φυσιολογικού βάρους και χαμηλότερες τιμές στις δύο αυτές μετρήσεις.
Αντίθετα, τα άτομα με παχυσαρκία που είχαν μικρότερη περίμετρο μέσης δεν εμφάνιζαν υψηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο σε σχέση με τα άτομα φυσιολογικού βάρους.
Τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η αξιολόγηση του καρδιαγγειακού κινδύνου δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στον ΔΜΣ. Η κατανομή του σωματικού λίπους, και ιδιαίτερα η συγκέντρωσή του στην κοιλιακή περιοχή, αποτελεί έναν επιπλέον δείκτη που μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες.
Στην πράξη, η μείωση του κοιλιακού λίπους συνδέεται με έναν συνδυασμό συστηματικής σωματικής δραστηριότητας και υγιεινής διατροφής. Οι συστάσεις περιλαμβάνουν τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έντασης σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, σε συνδυασμό με διατροφή που υποστηρίζει την καρδιαγγειακή υγεία.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

