Πριν από δυόμισι χιλιετίες, ο Ηράκλειτος δεν έγραφε για τη Βρετανία, ούτε για την ΕΕ. Ούτε φυσικά για το Brexit. Κι όμως, η ρήση του Εφέσιου φιλοσόφου περιγράφει με ακρίβεια τη βρετανική πραγματικότητα: "δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στον ίδιο ποταμό". Με άλλα λόγια, η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω.
Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα της 23.6.2016, δεν υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν. Η Ιστορία δεν διαθέτει undo button· μόνο συνέπειες. Η Βρετανία δεν είναι η ίδια χώρα που το 51,9% ψήφισε "Leave". Ούτε η Ευρώπη είναι η ίδια Ένωση. Ούτε η παγκόσμια τάξη πραγμάτων είναι η ίδια. Το δημοψήφισμα προηγήθηκε της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, της προεδρίας Trump 1.0 και Trump 2.0, των σφαιρών επιρροής, των εμπορικών πολέμων και της μετάβασης προς μια πολυπολική και πολυκεντρική διεθνή τάξη πραγμάτων.
Με έναν παράδοξο τρόπο, το Brexit υπήρξε η τελευταία μεγάλη πολιτική απόφαση της παγκοσμιοποίησης και ο προάγγελος της εποχής της γεωοικονομίας. Δεν συνέβη στο τέλος της Ιστορίας· συνέβη ακριβώς πριν από την επιστροφή της.
Το Brexit υπήρξε ψήφος ταυτότητας, κυριαρχίας και διαμαρτυρίας. Το "Take Back Control" συμπύκνωσε αυτή την υπόσχεση "ανάκτησης ελέγχου". Ήταν όμως και το αποτέλεσμα μιας εσωκομματικής σύγκρουσης που στοίχειωνε τους Συντηρητικούς επί δεκαετίες και την οποία ο Cameron επιχείρησε να επιλύσει με δημοψήφισμα.
Το Brexit δεν ήταν μόνο εξέγερση ταυτότητας· ήταν και η πολιτική έκφραση εκείνων που ένιωθαν ότι είχαν μείνει πίσω ("left behind”) από την παγκοσμιοποίηση και την αποβιομηχανοποίηση. Ήταν επίσης η πρώτη μεγάλη δημοκρατική αναμέτρηση της εποχής των αλγορίθμων, όπου η πολιτική πειθώ δεν διαμορφωνόταν από παραδοσιακά ΜΜΕ, αλλά από δεδομένα και ψηφιακές πλατφόρμες.
Δέκα χρόνια αργότερα, η συζήτηση δεν αφορά το γιατί συνέβη, αλλά το τι παρήγαγε.
Το ερώτημα δεν είναι εάν το Brexit "δούλεψε", αλλά ποιο ήταν το κόστος του. Στην πολιτική οικονομία, τα συνθήματα έχουν ημερομηνία λήξης. Οι συνέπειες όχι.
1. Παραγωγικότητα Το OBR (Office for Budget Responsibility) επιμένει ότι το Brexit θα αφήσει την εμπορική ένταση της οικονομίας περίπου 15% χαμηλότερη από το σενάριο παραμονής, με μόνιμη απώλεια παραγωγικότητας γύρω στο 4%.
2. Χαμένο ΑΕΠ. Έως το 2025, το Brexit είχε ήδη μειώσει το ΑΕΠ κατά 6%-8%, τις επενδύσεις
κατά 12%-18% και την παραγωγικότητα κατά 3%-4%. Σε μια οικονομία £3 τρισ., αυτό σημαίνει απώλειες άνω των £180 δισ. ετησίως. Η Βρετανία δεν έγινε φτωχή· έγινε φτωχότερη. Μετετράπη σε μια οικονομία που τρέχει μόνιμα με "δεμένο χειρόφρενο".
3. Εμπόριο. Το "Παγκόσμια Βρετανία" ("Global Britain”) ήταν σύνθημα· αλλά η γεωγραφία
αποδείχθηκε ισχυρότερη. Οι εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι οι εξαγωγές αγαθών είναι περίπου 10%-15% χαμηλότερες, ενώ το LSE υπολόγισε ότι το Brexit αφαίρεσε περίπου £27 δισ. από τις εξαγωγές αγαθών και ώθησε 20.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις εκτός ευρωπαϊκής αγοράς.
4. Επενδύσεις, παραγωγικότητα και θέσεις εργασίας
Περίπου 7.400 χρηματοπιστωτικές θέσεις εργασίας μετακινήθηκαν, ενώ περισσότερες από 440 εταιρείες μετέφεραν δραστηριότητες προς Δουβλίνο, Παρίσι, Φρανκφούρτη, Άμστερνταμ και Λουξεμβούργο. Επενδύσεις και παραγωγικότητα παραμένουν κάτω από την προ-Brexit τάση.
5. Θεσμοί. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) μεταφέρθηκε στο Άμστερνταμ, και
η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA) μεταφέρθηκε στο Παρίσι. Δεν πρόκειται για απλή αλλαγή διεύθυνσης. Στην πολιτική οικονομία, οι θεσμοί είναι συσσωρευμένη ισχύς· δίκτυα επιρροής· πρόσβαση στη λήψη αποφάσεων.
Με το Brexit, η Βρετανία πέρασε από τη θέση του συνδιαμορφωτή κανόνων (rule maker) σε εκείνη του αποδέκτη τους (rule taker). Η χώρα που υπήρξε πρωταγωνίστρια της παγκοσμιοποίησης επέλεξε να αποχωρήσει από τον σημαντικότερο οικονομικό και θεσμικό χώρο στον οποίο συμμετείχε.
Το Brexit είχε κόστος και για την Ευρώπη. Η ΕΕ έχασε τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της, ένα μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ένα από τα δύο ευρωπαϊκά πυρηνικά
οπλοστάσια και τη σημαντικότερη χρηματοπιστωτική πρωτεύουσα της ηπείρου.
Όπως υπενθυμίζει το "Hotel California”, "you can check out any time you like, but you can never leave", η Βρετανία ανακάλυψε ότι δεν μπορεί να φύγει από τη γεωγραφία, την οικονομία και την αλληλεξάρτηση. Δέκα χρόνια μετά, το Brexit δεν αποτελεί ούτε θρίαμβο ούτε καταστροφή. Αποτελεί προειδοποίηση.
Η Βρετανία ανακάλυψε ότι η κυριαρχία χωρίς επιρροή είναι ψευδαίσθηση. Η Ευρώπη ανακάλυψε ότι η αποχώρηση ενός κράτους-μέλους δεν παράγει νικητές. Ίσως η μεγάλη πρόκληση της επόμενης δεκαετίας να μην είναι η επιστροφή, αλλά η επανασύνδεση.
Τα κράτη και οι αυτοκρατορίες σπάνια παρακμάζουν θεαματικά. Η ισχύς συνήθως φθείρεται αργά, σχεδόν ανεπαίσθητα. Και μερικές φορές εγκαταλείπεται οικειοθελώς.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Η Κατερίνα Παπουτσάκη ποζάρει με μπικίνι πάνω σε σκάφος [εικόνες]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/crop/both/06/0626d91b090a47d2805be2d4800799be.jpg?quality=60&404=default&v=2)
