"Πάνω στην ασπίδα έφτιαξε τη γη, τον ουρανό και τη θάλασσα", έγραφε ο Όμηρος. Ο Ήφαιστος σφυρηλατεί πόλεις, αγρούς, νόμους, εμπόριο — έναν κόσμο άξιο να προστατευθεί. Στο The Shield of Achilles, ο Philip Bobbitt υποστηρίζει ότι όταν αλλάζει ο πόλεμος, αλλάζει και το κράτος: βιομηχανία, χρηματοδότηση, τεχνολογία και, εντέλει, κυριαρχία.
Αυτό συμβαίνει τώρα. Οι υπερδυνάμεις δεν έχασαν την ισχύ τους, αλλά το μονοπώλιο του αποτελέσματος: οι ΗΠΑ πλήττουν το Ιράν χωρίς να θωρακίζουν κάθε βάση και θαλάσσια οδό· η Ρωσία καταστρέφει ουκρανικές πόλεις χωρίς γρήγορη νίκη. Η νέα τάξη δεν είναι μόνο πολυπολική (multipolar), αλλά πολυκεντρική (polycentric). Η ισχύς ασκείται και ακυρώνεται σε στενά, λιμάνια, καλώδια, δορυφόρους και εφοδιαστικές αλυσίδες.
Τα Στενά του Hormuz μετατρέπονται σε ευρωπαϊκό λογαριασμό ενέργειας, η Ερυθρά Θάλασσα σε ασφάλιστρο και το Suez σε χρόνο παράδοσης. Ο περίπλους του Cape of Good Hope προσθέτει 10–14 ημέρες και επιβαρύνσεις $1.500–3.300 ανά τυπικό container και έως $4.000 για ειδικό εξοπλισμό. Παράλληλα, η Κίνα προωθεί τον Ice Silk Road στην Αρκτική, παρακάμπτοντας τις βουλωμένες αρτηρίες του Νότου.
Με το Brent πάνω από τα $100/βαρέλι, τα ευρωπαϊκά αποθέματα αερίου βρίσκονται στο 63%, έναντι μέσου 80%, και η τιμή του αερίου ξεπέρασε τα €68/MWh, με φόβους για €100/MWh. Η γεωπολιτική φορολογεί την οικονομία προτού προκαλέσει έλλειψη. Τα δίκτυα αλληλοϋποστήριξης ενώνουν τα μέτωπα. Η Βόρεια Κορέα έχει στείλει στη Ρωσία πάνω από 15 εκατ. βλήματα και βαλλιστικούς πυραύλους. Το Ιράν ροφοδότησε τη Μόσχα με επιθετικά Shahed drones. Σήμερα, η Ρωσία ανταποδίδει, βοηθώντας την Τεχεράνη να αναπτύξει υπερηχητικούς πυραύλους. Αυτή είναι η πολυπολικότητα ως αλυσίδα στρατιωτικών ανταλλαγών.
Για την Ελλάδα, η ασφάλεια ταυτίζεται με τη θάλασσα. Από τις βραχονησίδες του Αιγαίου έως το ουκρανικό θαλάσσιο drone στη Λευκάδα, η απειλή μπορεί να είναι αεροσκάφος, drone, αλγόριθμος ή περιπλανώμενο σκάφος. Η Τουρκία παραμένει μόνιμη παράμετρος, όχι μοναδική απειλή. Η ιστορική συμφωνία των €3 δισ. με το Ισραήλ συνδέει SPYDER, BARAK MX, David’s Sling, Drone Dome, ραντάρ και ενιαία διοίκηση, αντικαθιστώντας OSA, TOR- M1 και S-300. Το ερώτημα είναι τι θα μείνει στην Ελλάδα όταν πληρωθεί ο λογαριασμός των €28 δισ. σε βάθος δεκαετίας.
Δεν υπάρχει αδιαπέραστος θόλος. Ο αντίπαλος της ελληνικής "Ασπίδας" είναι η αριθμητική: ένα drone χιλιάδων ευρώ δεν μπορεί να καταρρίπτεται με πύραυλο εκατομμυρίων, τα βλήματα τελειώνουν και το λογισμικό δημιουργεί εξάρτηση. Το κέρδος δεν είναι η ατρωσία, αλλά η άρνηση μίας γρήγορης νίκης στον αντίπαλο. Η Ελλάδα δαπανά περίπου 3,8% του ΑΕΠ στην άμυνα με ιστορικό υπερκοστολογήσεων και διαφθοράς. Το ζητούμενο είναι αυτή η συκυριακή άνθηση να γίνει μόνιμο παραγωγικό οικοσύστημα.
Το 25% ελληνικής συμμετοχής στην "Ασπίδα" πρέπει να σημαίνει πνευματική ιδιοκτησία, παραγωγή, συντήρηση και έλεγχο του κόστους κύκλου ζωής. Η Ιστορία προειδοποιεί. Το 1893, έπειτα από δανεισμό 585,4 εκατ. χρυσών φράγκων από το 1879, η Ελλάδα πτώχευσε· το 1898 επιβλήθηκε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος. Το χρέος σχεδόν τετραπλασιάστηκε το 1920–1923, προσεγγίζοντας τα 8 δισ. δραχμές. Το 2003–2007 η Ελλάδα ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος εισαγωγέας μεγάλων οπλικών συστημάτων παγκοσμίως.
Οι αμυντικές δαπάνες δεν προκάλεσαν μόνες τους τις χρεοκοπίες, αλλά ενίσχυσαν το μοτίβο: δανεισμός, εισαγωγές, ελλείμματα, επιτήρηση. Δαπανούσαμε σαν υπερδύναμη, αλλά συσσωρεύαμε εξάρτηση αντί για ισχύ. Η ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία και η αναχαίτηση δύο βαλλιστικών πυραύλων στη Yanbu, υπογραμμίζει ότι η αμυντική κυριαρχία εξαρτάται από την αλυσίδα ανεφοδιασμού. Στη περίπτωση της "Ασπίδας", εάν μεταβληθεί η σχέση με το Ισραήλ, η τριμερής Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προσφέρει πλαίσιο, αλλά όχι εγγύηση. Η ελληνική Προεδρία του ευρωπαϊκού Συμβουλίου το δεύτερο τρίμηνο 2027 πρέπει να προτείνει:
1. ενιαία εικόνα αεράμυνας και θαλάσσιας επιτήρησης, συμβατή με το ΝΑΤΟ, με κοινά αποθέματα αναχαιτιστών και ασκήσεις κορεσμού·
2. χρηματοδότηση SAFE υπό όρους: ανοικτές αρχιτεκτονικές, δικαιώματα ενσωμάτωσης, ευρωπαϊκή συμπαραγωγή, δημοσιοποίηση κόστους κύκλου ζωής και έλεγχο από OLAF και Ευρωπαϊκή Εισαγγελία·
3. ετήσια stress tests για λιμάνια, αεροδρόμια, LNG, καλώδια, data centers και ενεργειακά δίκτυα: κοινά σενάρια επίθεσης, μετρήσιμος χρόνος ανάκαμψης και δεσμευτικά σχέδια διόρθωσης συνδεδεμένα με χρηματοδότηση. Οι τράπεζες δεν αυτοανακηρύσσονται ανθεκτικές· το αποδεικνύουν. Το ίδιο πρέπει να απαιτεί η Ευρώπη από τις στρατηγικές της υποδομές.
Το ΝΑΤΟ παραμένει η στρατιωτική ραχοκοκαλιά· η ΕΕ χρειάζεται βιομηχανικούς μύες και θεσμικά νεύρα. Η αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδας δεν ήταν η έλλειψη δαπανών, αλλά η αδυναμία μετατροπής τους σε διαρκή ικανότητα. Εάν η Ασπίδα σπάσει αυτόν τον κύκλο, θα συμβολίζει όχι μόνο την γεωοικονομική ενηλικίωση της χώρας μας, αλλά και ευρωπαϊκό υπόδειγμα.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr